Bartje Struun

Hoewel ik er regelmatig kom, kwam ik erachter dat ik nog nooit een blogje over het Spaarbankbos heb geschreven. Het bos is in 1902 door de spaarbank Hoogeveen aangelegd als belegging, maar vanaf het begin kwamen en komen hier veel Hoogeveners om te recreëren. Sinds 2014 is het eigendom van Het Drents Landschap. Ze hebben op internet een mooie en informatieve wandelroute gezet. Op de laatste dag van oktober breekt 's middags dan eindelijk de zon door het wolkendek en ga ik op zoek naar paddenstoelen en herfstplaatjes. Met een verkoudheid onder de leden voel ik me niet echt lekker en ik loop daarom maar een klein stukje in een zeer langzaam tempo. Ieder nadeel heeft zijn voordeel want was is er veel te ontdekken als je langzaam loopt! Ieder jaar zoek ik weer mijn lievelingspaddo; de amethistzwam. In de volksmond ook wel de rodekoolzwam genoemd. Met tegenlicht zijn ze het mooist. Het licht is iets te fel maar het geeft wel een mooi sfeerplaatje.  Er vlak naast staat een gro...

De maand september 2016 begint op weergebied steeds meer bijzonder geworden. Ook vandaag tikte de thermometer in Drenthe weer bijna de tropische waarde van dertig graden Celsius aan. Dit heeft direct zijn weerslag op de natuur. De vinders en libellen vliegen nog volop. Ik had geluk en maakte precies een foto op het moment dat de heidelibel ging zitten. Nou ja, geluk. Ik was al minutenlang bezig om van alle kanten dit vrouwtje van de bruinrode heidelibel te bekijken en vast te leggen. Ze kwam na korte vluchten telkens weer terug naar haar favoriete tak.    Met tegenlicht zie je mooie de aders in de vleugels .  Op de grond zie ik een poepje van een das. Vol met pitten van de Amerikaanse vogelkers, Normaal graaft de das een mestputje waar hij keurig zijn behoefte in doet, maar soms kom je ze ook zo tegen. De das is een echte opportunist en eet wat hem voor de snuit komt.   De bessen van de Amerikaanse vogelkers zijn niet alleen bij de das gewild. Er...

Al wekenlang vliegt er een slangenarend boven het Dwingelderveld. Aangezien ik meestal heel vroeg of pas na het werk daar ronddwaal, had ik hem helaas nog nooit mogen aanschouwen. Vanochtend ging ik echter op een normale tijd op pad en na een paar minuten zag ik hem al vliegen. Het is een prachtig grote vogel, alleen jammer dat ie zo ver weg bleef. Helaas daarom alleen maar een paar wazige beelden, maar goed, ik had hem. Ik vraag me echter wel af; hoeveel adders zou die inmiddels al hebben opgevreten? Geen enkele van de vele vogelaars die ik daar inmiddels heb gesproken, kan me dat vertellen. Ik denk toch dat ie iedere dag wel minimaal 2 addertjes opeet. Geeft wel aan hoeveel adders hier leven.  Er vliegen een paar jonge grauwe klauwieren.  Ik wordt flink boven op mijn hoofd geprikt en mis helaas daardoor net dat een jong wordt gevoerd.  Het klein koolwitje is natuurlijk veelvoorkomend, maar het blijft mooi om ze te zien foerageren. Hier met ...