Bartje Struun

Die winter die begon zowat in maart.. Of de Trumperianen het nu ontkennen of niet; de temperatuur is mondiaal in een sneltreinvaart aan het stijgen. Binnen twintig jaar varen er wellicht zomers schepen op de noordpool. Ook in Nederland wordt het gemiddeld gezien steeds warmer. Dit heeft tot gevolg dat verschillende winterliefhebbers van een weerforum waar ik op zit, het in de wintermaanden het behoorlijk moeilijk met zichzelf hebben. Gelukkig heb ik mezelf een beetje kunnen  wapenen tegen het nieuwe klimaat en  mezelf aangeleerd om te genieten van iedere sneeuwvlok en ijslaagje dat zich nog vormt. Anders heb ik altijd ook de natuur nog, die steevast voor aangename verrassingen zorgt. Dat ook in een opwarmend klimaat het soms gelukkig toch nog even ouderwets kan winteren bleek dit jaar maar al te duidelijk. Ik draai soms op de heide een stuk oud hout om, om te kijken of er ook een salamander of kleine beestjes onder zitten. Deze keer bleek de boomstam zo poreus dat hij d...

Waar menigeen klaagt over het Nederlandse klimaat, vind ik het heerlijk om hier te mogen wonen. Waar we gisteren de hele dag tegen een grijze muur aankeken zou het, na de de regen en wind van vannacht, weer op gaan klaren. Mijn, bijna negen jaar oude persoonlijke wekker, springt bovenop me met de mededeling dat het onbewolkt is en dat het vast een moois zonsopkomst wordt en ik eruit moet. OK dan.. Het was alweer wat jaren geleden dat ik bij de Klinkenberg was. Deze zogenaamde Motte staat midden in de, door elzensingels en houtwallen afgescheiden natte hooilanden. Sinds een paar jaar kronkelt het smalle loodiep weer door het beekdal. Hier liggen honderden hectaren nieuwe natuur klaar, om heerlijk door heen te struinen. Het is onbewolkt als ik aankom bij de Klinkenberg. Een klein bultje in het beekdal. Ooit stond hier een motte, een steile heuvel met een verdediging bouwwerk er bovenop met slotgracht er omheen. Zie hier een plaatje zoals het eruit zou kunnen hebben gezien. Ron...