Bartje Struun

Waar tot in de jaren ’50 boer, burger en dier nog redelijk in harmonie samenleefden, botsen de belangen tegenwoordig steeds vaker. We wonen met veel op weinig ruimte, en we willen steeds meer. De natuur wordt op veel plekken ingeperkt, overvoerd met meststoffen en vergiftigd – en raakt op allerlei manieren in de knel. Brandnetels, bramen, mais en raaigras tieren ondertussen welig. Om soorten te beschermen werden regels opgesteld. Maar boer en burger voelden zich daardoor vaak juist zelf beperkt in hun ruimte en groei. Ook zij kwamen in de knel. Boosheid en frustratie groeiden, en het debat werd steeds stekeliger – als bramenstruiken in een overwoekerd veld. Het lijkt soms wel een slecht sprookje, zonder helden, waarin trollen het script zijn gaan schrijven. En ze leefden nog kort en ongelukkig. Maar kan het ook anders? Jazeker. Rondom mijn woonplaats Stuifzand, op de grens van zand en veen, zie ik tijdens mijn omzwervingen een waardevol, kleinschalig cultuurlandschap. Koeien grazen er ...

Na een warme week, met zelfs twee dagen boven de twintig graden, is de natuur in een stroomversnelling gekomen. Hierbij een overzicht van de mooiste en meest bijzondere foto's van deze heerlijke week. Precies een week geleden was een eerste voorteken al zichtbaar. Saharazand  werd met een warme zuidenwind bovenin de lucht aangevoerd en zorgde voor een mooie zonsondergang boven de Boerenveensche plassen.  De bladeren zitten nog niet aan de kronkelige eikentakken en de bomen zijn daardoor fotogeniek.   Een labyrint op het Mantingerzand vlak na zonsopkomst. De kieviten zijn geschikte plekken voor hun nestkuiltje aan het zoeken of hebben hun eieren al gelegd.   Op de weilanden zijn ze bijna niet te zien maar op grasveldjes in industriegebieden zijn ze volop aanwezig, Ze broeden daar bovenop de met platte met grind belegde daken.  De bloeiende wilgenkatjes trekken vele hommels aan. Zo vliegend had ik ze nog nooit vastgelegd. ...

Vanmiddag naar de Boerveensche plassen gefietst. Doordat er ook vandaag weer pittige buien werden verwacht ging ik maar niet te ver van huis. Er is op dit moment zoveel te zien in de natuur dat dat geen straf was. Wat een weelde om dicht bij zo'n mooi gebied te wonen. Waar ik in de koude seizoenen veel landschapsfoto's maak is het nu weer tijd om de wereld weer eens wat van dichterBij te gaan bekijken. Er gaat dan een wereld voor je open lijkt het wel. Een mooie titel van vandaag zou dan ook zijn  'wie het kleine niet eert' Het pollenseizoen is al een poosje van start.  De grassen en zeggen beginnen nu ook te bloeien.      Na een tip van Hero besloot ik maar eens lekker naast een kale plek op de hoger gelegen delen in het gras te gaan liggen. Het gonst hier van de wilde bijen, die in het mulle zand hun eitjes verstoppen.  Hier volgens mij een grijze zandbij Met gele stuifmeel bestoven is deze zandbij op zoek naar zijn holletje Volgens mij is...