Dauwdruppelkunst, zilveren manen en grote weerschijnvlinders in de Weerribben
Gisteravond werd ik gebeld door Hero met de vraag of ik mee wou naar de Weerribben. Hij wilde ook wel eens die grote vuurvlinder zien die ik vorige week zo mooi had vastgelegd. Ik maakte terstond wat ruimte vrij in mijn agenda en stelde voor om heel vroeg al op pad te gaan want ik verwachtte een zonsopkomst in de mist. Na een onderhandelingsstilte kwamen we uit op zeven uur vertrek. De vuurvlinder zagen we helaas deze keer niet, maar aan zeldzame en prachtige vlinders en libellen ook deze keer geen gebrek. De verwachtte mist bleek er nog steeds te hangen en leverde dit kunstwerk op. Ook dit vrouwtje van de zwarte heidelibel was nog besprenkeld met waterparels. Deze atalanta wacht op de eerste zonnestralen. Het mannetje van de gouden sprinkhaan. Er trekt weer een wolkenband over en de zon laat nog even op zich wachten. Wat is er nu, behalve een natte broek tot aan het kruis, niet mooi onder deze omstandigheden? Als de zon...