Bartje Struun

 Over en weer begint men de strijd. Als ze tegen de vijand oprukken, zakken onze voorste gelederen meteen langzaam weg in het stinkende dode moeras, waarin ze tenslotte door het gewicht van hun wapenuitrusting geheel wegzinken. Van verre met pijlen en speren en van dichtbij met het zwaard slachtten de Drentse onmensen hen af als vee. Door dit slechte begin werden onze mannen door zo’n vrees bevangen, dat heel dat ongelukkige leger, wijd en zijd over het moeras verspreid, tot zijn schande in grote paniek op de vlucht sloeg die hun de dood zou brengen. Het gevolg was dat velen, doordat ze zo hard liepen en door de buitensporige hitte van die dag, geen lucht meer konden krijgen en tallozen, treurig genoeg, smadelijk in die smerige modderpoel wegzakten.  De slag bij Ane, 28 juli 1227. Misschien is deze veldslag voor de Drent nog magischer dan het verhaal van David en Goliath. Uit de boeken kennen we het wel zo ongeveer, maar wie weet waar deze historische veldslag werkelijk h...

Na alle sinterklaasverwikkelingen hedenochtend zag ik, op de terugweg naar huis, dat de mist uit Hoogeveen was verdwenen. Op het platteland van Stuifzand waren echter nog prachtige mistflarden aan het ronddolen. Snel dus een vulling van brood bovenop de suikermassa in mijn maag gelegd en daarna heerlijk mijn energie kwijtgeraakt in het veld. Struun maar es een eindje mee. Op een enkele plek was het ook na twaalven nog wit van de rijp. Het dooide echter voor mijn ogen weg en het regende ijsbrokjes uit de bomen.  Uitgebloeid met een dun laagje ijs.  Drie maal hetzelfde, alleen dan anders  Lamellen van de doorschijnende oranje oesterzwam . Gelukkig is deze soort een taaie en redelijk vorstbestendig. Zie hier hoe ik deze zeldzaamheid een maand geleden voor het eerst zag.  Bij de Mepper hooilanden schijnt ook een vriendelijk zonnetje.    De kleine zwanennekken weerspiegeld.  Ze maken rustgevende geluidjes en samen met...