Bartje Struun

        De droogte en de steeds weer terugkerende warmte, maakt dat 2018 wel eens een heel bijzonder weer jaar kan worden. Voor de gemiddelde burger allemaal heerlijk, maar als je je erin verdiept en het in breder perspectief ziet, dan is dit de zoveelste waarschuwing dat het klimaat steeds verder opwarmt. De gevolgen in de Drentse natuur zijn momenteel duidelijk zichtbaar, maar gelukkig zeker niet dramatisch. Hier niet, maar in andere delen van de wereld is het water al letterlijk naar de lippen gestegen. En ik? Ik probeer ook toch vooral te blijven genieten van de prachtige natuur, want ik besef steeds meer hoe kwetsbaar het allemaal is en dat wat ik hier nu allemaal zie en beleef, kan over 100 jaar zomaar eens niet meer mogelijk zijn.   Amen :-) Bij het ochtendgloren in de Mepper Hooilanden, is mooi de scheiding tussen de droge lucht in Duitsland en de opdringende vochtige lucht uit het westen zichtbaar. Een bruine kikker wil wel even poser...

Ik hou er niet zo van, dat de dagen steeds korter worden. Ik heb de kop vol met snot zitten, de bladeren vallen van de bomen en ik kom steeds minder vaak buiten. Toch zitten er heel wat mooie kanten aan de herfst. Ik hoef bijvoorbeeld mijn wekker niet meer achterlijk vroeg te zetten als ik een zonsopkomst wil zien, de natuur kleurt prachtig en de paddenstoelen, zucht, de paddenstoelen. Ze zijn dit jaar met heel veel en wat beleef ik er een plezier aan. Geniet je mee? Ik had het niet eens door wat er achter mij te zien was, totdat ik in mijn achteruitkijkspiegel keek en plotseling een muur van licht zag.  Nu nog een peloton wielrenners erover heen en het was een wereldplaat geweest. Het lichtfestijn duurde maar enkele minuten. De zon draaide verder richting het zuiden en het feestje was al weer voorbij. Een paartje knobbelzwanen met jongen. Meestal hebben ze het niet zo op mensen maar deze leek wel trots te zijn op haar mooie witte verenkleed en die -in mijn ...

Na een regenachtige ochtend, trok na de middag de hemel steeds meer open en ging ik op weg naar het Kremboong bos in Siberië. Gewoon op de fiets, nog geen twee kilometer van mijn huis. Ik kon de laatste dagen niet wachten om mijn nieuwe fototoestel uit te proberen. En hoewel ik hem vooral gekocht heb om de 50 keer zoom lens besluit ik vandaag om de macrofunctie maar eens uit te proberen in verschillende vegetaties. Het bos van Kremboong is oorspronkelijk gepland in 1860 als belegging door de de voormalige eigenaar van de suikerfabriek "Kremboong" op Java. Het bos was in het verleden velen malen groter dan wat er nu van over is en bestond uit grove den. Nadat, in in de crisistijd, in 1938 het bos werd gekapt ontstond er een gemengd bos met een grote variatie aan boomsoorten. Het bos staat bekend om zijn vele soorten paddenstoelen. Aan de oostkant van het bos zie je geen begroeide bodem door de hier groeiende beuken, die veel licht weg nemen. Inmiddels ligt ...