Bartje Struun

Nu de laatste sneeuwresten schijnbaar definitief zijn verdwenen, komt als je goed oplet, het voorjaar in alweer in zicht.  Het voordeel van deze periode is dat je niet echt heel vroeg je bed uit hoeft voor een zonsopkomst. Hier bij de Mepper hooilanden wellicht een bekende boom met deze keer een bijzon.   De hooglanders worden schijnbaar rond deze tijd bijgevoerd in de winter, want ze reageren enthousiast op mij. Nu heb ik iets mindere ervaringen met hongerige Schotse Hooglanders  en spoed me dan ook snel richting een bosje. Nog een paar weken en dan gaan de wilde zwanen weer terug naar hun broedgebied in het hoge noorden. Vooralsnog zie ik nog tientallen in de omgeving van Meppen. Ik snuit me deze dagen een ongeluk en deze 'snottebellen' van de hazelaar zouden weleens de oorzaak kunnen zijn. Let ook eens op de zeer kleine vrouwelijke bloemetjes. Ook de rode katjes van de els laat het stuifmeel in het rond waaien. Deze water min...

Waar menigeen klaagt over het Nederlandse klimaat, vind ik het heerlijk om hier te mogen wonen. Waar we gisteren de hele dag tegen een grijze muur aankeken zou het, na de de regen en wind van vannacht, weer op gaan klaren. Mijn, bijna negen jaar oude persoonlijke wekker, springt bovenop me met de mededeling dat het onbewolkt is en dat het vast een moois zonsopkomst wordt en ik eruit moet. OK dan.. Het was alweer wat jaren geleden dat ik bij de Klinkenberg was. Deze zogenaamde Motte staat midden in de, door elzensingels en houtwallen afgescheiden natte hooilanden. Sinds een paar jaar kronkelt het smalle loodiep weer door het beekdal. Hier liggen honderden hectaren nieuwe natuur klaar, om heerlijk door heen te struinen. Het is onbewolkt als ik aankom bij de Klinkenberg. Een klein bultje in het beekdal. Ooit stond hier een motte, een steile heuvel met een verdediging bouwwerk er bovenop met slotgracht er omheen. Zie hier een plaatje zoals het eruit zou kunnen hebben gezien. Ron...

Vannacht gaat de zomertijd in en precies op tijd hebben we eindelijk eens een heerlijke voorjaarsdag. Daar krijg ik altijd de kriebels van en om half vijf was ik al klaar wakker. Na een uur lang woelen ging ik er maar uit gegaan om optimaal te profiteren van het heerlijke weer. De mist ging, door de steeds meer toenemende wind, over in laaghangende bewolking. Soms prikte de zon er even door en dan was tie weer weg.  Grauwe ganzen zijn juist kleurrijk met hun oranje poten en snavels.  De els bloeit nog steeds.   Lisdodde Dauwdruppels op wilgenkatjes Ik was inmiddels in de oude Kene waar, onder leiding van Johan Scheeres, kinderen met ouders van IVN Hoogeveen meehielpen om drie oude broeihopen van ringslangen om te zetten naar nieuwe. Ondertussen werd er gekeken of er nog oude schalen van ringslang eieren in zaten. Deze keer helaas niet. Ik ben niets meer gewend en na tien minuten werken schoot het mij in de rug. Dan maar foto's maken....

Hoewel ik in Groningen ben geboren, ken ik het Lauwersmeergebied niet bijzonder goed. Als kind kwamen we er nooit en toen ik later ging wielrennen, was het net te ver weg om er vaak doorheen te fietsen. Mijn eerste herinnering is die van een loodzware survivaltocht in 1990 van bijna 24 uur die zich voor een groot gedeelte afspeelde in dit gebied en eindigde met een fietsroute van meer dan 75 kilometer rondom het gebied. Vandaag heb ik weer zo'n rondje rondom het Lauwersmeer gemaakt, De fiets is inmiddels ingeruild voor een auto met chauffeur die ook nog eens een hele goeie natuurgids blijkt te zijn. Hero Moorlag komt hier regelmatig en kent de leuke plekken. Samen maakten we er een heerlijk lange natuurdag van. Omdat de lucht steeds mooier kleurt, vraag ik Hero om even te stoppen bij Groot Wetsinge. Een mooi voorbeeld van een oeroude Grunninger terp.  Als ik me omdraai om terug te lopen naar de auto,  zie ik de zon boven de horizon uitschuiven. Ik ren ik op mijn slof...