Bartje Struun

De eerste dag van de vakantie begon ik goed, door om vier uur al wakker te zijn. Een blik door de gordijnen naar buiten, leerde me dat het bewolkt was en dat het nog steeds vochtig warm was. Slapen wou niet meer en daarop er maar op uit. Omdat ik deze keer wel erg vroeg was en ik op buienradar zag dat er al een paar stevige buien waren ontstaan, maar eens wat verder gegaan dan de Drentse heide. Een foto met rivier-grondmist-bui is lastig te maken, maar vanochtend had ik de tijd en de omstandigheden waren aanwezig.  De mist boven de IJssel was er inderdaad, de bui ook, alleen was de mist zo dik dat het niet echt een spektakel was.    Eenzame eik in de uiterwaarden nabij Zalk. Het is met 19 graden vreemd zwoel. Het begon te regenen en te rommelen en ik besloot mijn geluk maar eens een eind verder naar het oosten te beproeven.   Half Salland doorkruist leek me bovenop de Holterberg me wel een leuke plek om te stoppen. Mooi lijnstructuren...

In 1990 liep ik er tientallen kilometers. Over de heide en door het bos. Ook regelmatig scheurde ik met een rupsvoertuig over de Elspeter heide. Als we midden in de zomer ergens stopten, kwamen er regelmatig kwajongens aan die even in het voertuig of op de foto wilden. Het geweer heb ik ingeruild voor een fototoestel en de rupsbanden zijn ingewisseld voor de nopbanden van mijn moutainbike. Wat is gebleven is mijn groene kleding en het uren lang lopen. Toen op zoek naar een denkbeeldige vijand, die gelukkig nimmer uit het oosten is komen opdagen, nu op zoek naar het leven waar ik toen met mijn neus bovenop zat, maar geen benul van had.  . Bloeiende rode bosbes, ook wel vossenbes genoend 's Ochtends een half uurtje op de heide bij zo'n 14 graden levert al snel een levendbarende hagedis op. Of is het een vrouwtje zandhagedis?  Helemaal gelukkig wordt ik als ik dit groene mannetje van de zandhagedis tegenkom. Nog geen 4 meter verder nog twee exemplaren. D...