Bartje Struun

Als lid van de dassenwerkgroep is het niet alleen maar leuk dassenjongen tellen. Vanochtend kregen we bericht van alweer de vijfentwintigste dode das van dit jaar. Nu al een triest jaarrecord. Er is maar een doodsoorzaak; auto's. Ik wordt er niet vrolijk van. Ik til hem een eind de heide op. De dood hoort ook bij het leven en in de natuur is er niets voor niets. Ook deze das zal weer opgaan in de voedselkringloop. De eerste vliegen zitten er al op om hen eitjes te leggen en na een paar dagen zullen de maden hun werk doen. Langs de kant van de weg..   De voorpoot, met haar indrukwekkende lange nagels.   Gelukkig is er ook heel veel moois te zien. De klokjesgentiaan bloeit nog steeds.   Een solitaire eik op het Scharreveld Een das heeft een hommelnest opgegraven en ik zie de bruine 'omhulsels' waar de hommels in opgroeien.  Tengere paddenstoelen verborgen tussen de heidestruiken Vanuit de auto zie ik een grote vogel op een paaltje zitte...

Ik heb het voorrecht om in de nabijheid van prachtige natuurgebieden te wonen. Vergeleken met het buitenland zijn ze klein, maar de diversiteit van die honderden natuurgebieden in ons kikkerlandje, is daarentegen enorm. Het nadeel van al die kleine verknipte natuurgebieden is dat er weinig uitwisseling van genen kan plaatsvinden en dat geschikte gebieden eenvoudigweg niet bereikt kunnen worden door bepaalde soorten. Gisteren en vandaag heb ik daar verschillende mooie voorbeelden van gezien.  Een soort die op dit moment massaal vliegt is de oranje zandoogje. De klokjesgentiaan bloeit gelukkig nog met enkele exemplaren bij de Boerenveensche plassen. Het gentiaanblauwtje, dat haar eitjes legt op deze bloem, is hier al lang geleden verdwenen.  Nog een algemeen voorkomende soort, de zwarte heidelibel. Te herkennen aan zijn geringe afmeting, zijn zwarte poten en gele vlekjes in de zwarte borststreep.  Onderweg naar het Nuilerveld zie ik prachtige ribbelwolke...

 Ik kom regelmatig in de boerenveense plassen. Ik ontdek telkens weer nieuwe planten en dieren en het blijft een prachtig gebied om doorheen te strunen. Een dagactieve nachtvlinder. De zuringspanner. Normaal zie je meerder rode banen. Deze heeft er maar 1.  De eerste klokjesgentiaan van dit jaar. Er ontdek er nog maar 1.   De welriekende nachtorchis doet het hier stukken beter. Ik tel er minimaal honderd. De meeste zijn alweer bijna uitgebloeid De opvallende geelzwarte rupsen van de sint jacobsvlinder worden zebrarupsen genoemd . Ze doen zich massaal te goed aan het giftige jakobskruiskruid en wordt hierdoor zelf ook giftig.    Dé vlinder van dit moment is het bruin zandoogje. Ik zie er vanavond wel 50 vliegen.   Het dopheide bloeit nu op haar mooist.  Een zwarte heidelibel, een kleine soort libel.  Het mannetje is geheel zwart maar het vrouwtje hoofdzakelijk geel met in vergelijking met de andere heidelibels...