Bartje Struun

Na alle sinterklaasverwikkelingen hedenochtend zag ik, op de terugweg naar huis, dat de mist uit Hoogeveen was verdwenen. Op het platteland van Stuifzand waren echter nog prachtige mistflarden aan het ronddolen. Snel dus een vulling van brood bovenop de suikermassa in mijn maag gelegd en daarna heerlijk mijn energie kwijtgeraakt in het veld. Struun maar es een eindje mee. Op een enkele plek was het ook na twaalven nog wit van de rijp. Het dooide echter voor mijn ogen weg en het regende ijsbrokjes uit de bomen.  Uitgebloeid met een dun laagje ijs.  Drie maal hetzelfde, alleen dan anders  Lamellen van de doorschijnende oranje oesterzwam . Gelukkig is deze soort een taaie en redelijk vorstbestendig. Zie hier hoe ik deze zeldzaamheid een maand geleden voor het eerst zag.  Bij de Mepper hooilanden schijnt ook een vriendelijk zonnetje.    De kleine zwanennekken weerspiegeld.  Ze maken rustgevende geluidjes en samen met...

Nu de droogte dan eindelijk voorbij lijkt te zijn, heb ik vanmiddag maar eens een uurtje paddenstoelen gezocht. Mijn hoofd nog vol met allerlei gedachten zag ik eerst niet zoveel. Er waren ook nog niet zo gek veel paddenstoelen te zien en het was ook nog eens bewolkt en donker in het bos. Op één opvallende berkenstammetje zag ik opeens wel heel mooie exemplaren zitten. De zon brak ook nog eens door en ik kon ze prachtig vastleggen. Blijkt het vanavond opeens de zeer zeldzame oranje oesterzwam te zijn!   Nog maar op 29 plekken in Nederland waargenomen zie ik op de verspreidingsatlas . Dan krijgt zo'n uurtje wat rondstrunen opeens een heel andere betekenis. Oranje oesterzwam De stam zat er vol mee.  Van onderen.  En de mooiste :-)  Een gedeelte van het bos bestaat uit beuken.  Zet je eigen schaduw in het zonnetje Goh, wat hou ik toch hier van..  Lamellen met tegenlicht  Op 11 november ging ik weer o...