Bartje Struun

"Er gaat niets boven Groningen", zeggen ze maar al te graag, die Grunningers. Als je weet waar je moet zijn en nog beter weet waar je niet heen hoeft, is het een prachtige afwisselende provincie waar ik graag mag komen. Deze keer een drieluik van een tweedaagse die we begonnen in de Oostpolder nabij Noordlaren. Het Zuidlaardermeer gaat hier bijna geleidelijk over in land. Boven onze hoofden waaien water of ijskristallen schuin naar beneden alleen verdampen ze al voordat het de grond raakt. Het geeft een mooi patroon in de lucht. Canadese ganzen in het Zuidlaardermeer. Dankzij het warme september- en oktoberweer zijn de pantserjuffers nog steeds actief. Ze paren er nog lustig op los. Let eens op de halve vleugel van het oude mannetje. Still going strong . Het begint al snel urenlang te regenen en we rijden naar Spijk. Avonds na het eten zie ik opeens de lucht wat gelig kleuren en samen met mijn vader ga ik snel naar de ...

Bij een gebrek aan echte bergen heeft de Drent er zelf maar één gemaakt. En hij noemde het de VAM berg. Staande bovenop 80 jaar vuilnis heb je een prachtig uitzicht. Ik wil ooit nog eens een foto maken als de zon opkomt en heel Drenthe nog in de grondmist zit maar dat gebeurd hoogst zelden. Vanochtend kwam het echter een beetje in de buurt van dat droombeeld. De zon komt nog lange niet op maar de lucht is al mooi gekleurd als ik de 56 meter hoge berg beklim. Een drie kwartier later zie ik opeens een paars iets aan de hemel verschijnen. Ingezoomd zie ik dat het de zon is. Paars! Ik lees op internet dat de zon paars kleurt als er deeltjes in de lucht zijn die ongeveer 1 micron (10 -6 m) groot zijn. Dergelijke deeltjes verstrooien het rode licht van de Zon en laten het blauwe licht ongemoeid. De zon klimt razendsnel omhoog en ik haast me naar beneden. Het is beneden nog ene beetje heiig. Onderweg zie ik opeens een mooie zonnestraal over de weg sc...

Als je een nieuwe computer krijgt dan kan dat het moment zijn om nog eens het verleden in te duiken. In de diepste regionen van mijn documenten vond ik op die manier nog een mapje met gedichten en gedachten. Ook tegenwoordig borrelen er soms wat woorden boven op bepaalde momenten. Samen met een bijpassende foto zal ik die hier plaatsen. In 2003 rende ik mezelf, in al mijn enthousiasme, nogal eens voorbij. De foto is genomen bovenop de berg de Zaltman in Tjechië. Na mijn geboorte was 2001 mijn meest bewogen jaar in mijn leven. Een burn-out en daarna een ernstig verkeersongeluk, veranderde iets in mijn hersencellen. Liggend op een ziekenhuisbed op de intensive care in een vreemd land. Helemaal op mezelf deed me afdalen tot de kern van het leven.  Doe eens gek en ga 's ochtends op een mistige dag in september eens langs de oude kerkhof van Hoogeveen. Beelden en woorden vielen als vanzelf samen. 

Vanmiddag was het heerlijk warm geworden. Het deed met zo'n 24 graden zomers aan. Ik had nog net een uurtje voor het eten aan om een klein eindje door de Boerenveensche plassen te struinen. De kleine vuurvinder vliegt momenteel in een tweede generatie. Ik zie er in een uur tijd drie stuks fladderen. De blonde d'Auitaine koeien zijn rustig en nieuwsgierig. Als ik een poosje in het gras zit komen ze steeds dichterbij. De zwarte heidelibellen glinsteren in de zon. Een pantserjuffer verschuild zich in de oevervegetatie Juffers leven boven het water maar een korte tijd en deze tijd wordt gebruikt om de juiste partner te vinden en om zich voort te planten.  De dag werd afgesloten met een flinke bui in de omgeving van Holten die tegen acht uur vanuit Stuifzand duidelijk zichtbaar was. Wat een geweldig najaar hebben we toch in 2014. In de ochtend van 28 september was het weer genieten. De zon had weinig moeite om de dunne grondmist op te ruimen vanda...

Zo aan het einde van de zomer en aan het begin van de herfst was het alleraardigst om een paar uur wat rond te zwerven over het Mantingerveld. Vandaag liep ik met drie andere natuurliefhebbers een wandeling, als voorbereiding op een struuntocht met kinderen van de natuurkenners en struners van IVN Hoogeveen .   Plan Goudplevier hield in dat 5 natuurgebieden in deze omgeving weer verbonden zouden worden. Het plan is inmiddels voor het grootste gedeelte uitgevoerd en het vroegere landbouwgrond is op vele plekken omgetoverd tot een soort savanne.    De schapen geven in het tegenlicht een prachtige gloed. Het heide kleurt nog mooi paars .  De grote parasol paddenstoel kan behoorlijk groot worden en steekt opvallend boven het gras uit. .  Een stukje verderop staan er een paar die nog niet zijn opengeklapt.  Een nachtvlinder spreid zijn vleugels wijd uit en valt op door zijn roze streep over de vleugels en opvallende punten...

Om kwart voor zeven werd ik wakker gemaakt door mijn dochtertje en ik besefte direct dat ik er uit moest. Door de opklaringen, het wegvallen van de wind en de vele buien van de afgelopen weken verwachtte ik gisteravond al dat het wel eens een een mooie ochtend met grondmist kon worden. Een blik door de gordijnen leerde me dat de zon net op was. De paar aanwezige wolken waren zachtroze. Ik graaide wat koekjes en een pakje sinaasappelsap mee en ging op weg. Direct buiten het dorp hing de mist nog als een deken over de weilanden. Ik maakte wat foto's links en rechts en besloot richting het Mantingerveld te gaan. In juni had ik daar immers ook een  prachtige wandeling in de mist gemaakt. Links en rechts maak ik onderweg wat foto's en had de hoop een ree te zien.  Zelfs een weg is mooi deze ochtend. Alles heeft een mooie gele kleur.  Ik zet de auto neer bij het Koolveen en zie dat er Schotse Hooglanders rondlopen. Ik kom nog een vroege wandelaar tegen die roept '...