Bartje Struun

De laatste dag van de meteorologische  winter van 2014-2015 leek een hele mooie te worden. Na een paar dagen van regenachtig weer, klaarde het de avond van te voren helemaal op en daalde de temperatuur rap richting het vriespunt. Daarom zette ik sinds lange tijd, de wekker op mijn vrije dag. Toen ik voor de wekker aan duf een blik door de gordijnen wierp zag ik dat het goed was. Het gras was licht aan gevroren en het was een beetje heiig, vertelde buienradar mij even later. Onderweg naar het Mantingerveld sprong, in het schemerdonker rond zeven uur, een sprong reeën vlak voor me de weg over. De motor uitgezet en ik kon 4 witte kontjes vastleggen terwijl 1 ree zich niets van mij leek aan te trekken.   Aangekomen op het Koolveen nabij Nieuw Balinge scheen de zon, vanachter de horizon, de dunne wolkenband paars op.  De wolken die wat lager hingen, werden nog niet beschenen en staken donkerpaars af. Op de vennen lag een dun laagje  ijs.  Kleurenspel b...

De Klencke is één van de weinige havezaten van Drenthe. Vanochtend was het mistig en net boven nul, terwijl we een rondje over het voormalig landgoed liepen. We starten de wandeling bij de boswachterswoning. We verbazen ons over de hoeveelheid sneeuw dat hier nog ligt Ook hangen er nog honderden ijspegels aan het besneeuwde rieten dak. In het sprookjesachtige beukenbos zien we deze bijzondere versmelting.  Het is een oud bos met veel dood hout. We horen regelmatig een specht roffelen en ik vraag me af of het de middelste bonte specht is die hier regelmatig wordt gespot. Aan het einde van de beukenlaan begint de heide. .  Met mist is het altijd een beetje 'spannend' op de heide.  Elk moment kunnen de 'witte wieven' achter de jeneverbes wegkomen.  De dood is het begin van nieuw leven.  In het bos zijn vele watertjes uitgegraven.  Geheel onverwachts begint het matig te sneeuwen. Sneeuw en mist komt niet vaak voor,. Het...

De Gijsselterkoelen is een natte heidegebied in boswachterij Ruinen. Het was een mooie middag om hier eens rondom te lopen. De auto zette ik neer aan het einde van de Echtensedijk. Het is een mooie beukenlaan.  Op plekken waar de zon niet kan komen ligt nog zo'n 2 cm sneeuw. Boven de sneeuw ontstaat een klein beetje dooimist.  Er ligt op sommige plekken n og wat ijs in de plassen. Het is bijna windstil met zo'n 3,5 graad boven nul.   Op een slootje ligt een dun vliesje ijs. De temperatuur onder de bomen is hier maar even boven nul.    Ik zie tientallen eenden opvliegen en twee reeen door de heide springen. Even later zie ik de oorzaak; een jager loopt dwars door het gebied. Hij schiet niet maar een half uur later hoor ik een paar knallen.  De zon komt weer onder bewolking vandaan. 

Meer dan een paar centimeter sneeuw komt niet bijzonder vaak meer voor in Nederland, dus als het zover is dan moet je er bij zijn. Toen het tegen tienen stopte met sneeuwen lag er zo'n 6 á 7 centimeter sneeuw. Vandaag in twee etappes rondom huus gelopen. Waarom zou je ver weg gaan als het dichtbij zo mooi is? Als afsluiter ben ik ook nog tegen de avond even naar het oude diepje en naar de heide gereden.Hier beleefde ik voor de tweede keer in korte tijd en spannend avontuur met een Schotse hooglander. Het water in de Pesserma is alweer behoorlijk gedaald en steekt mooi af in de sneeuw. 'Pommel' (Gronings woord voor lisdodde) aan één kant bestoven door de sneeuw. Met de kont naar de wind gedraaid. Slootje langs 'de Sleutel'.  Bartje Struun in actie. Even tussendoor een sneeuwdouche om af te koelen.  Na een paar plakken brood en even een rustmoment brak de zon langzaam door de wolken en ging ik nogmaals op pad. Deze keer alleen en rich...