Bartje Struun

Iedere winter hoop ik weer op een extreme winter. De laatste jaren word ik op mijn wenken bediend, want de laatste 20 jaar grossieren we in warmterecords. Maar dat is natuurlijk niet wat ik wil; ik wil  dik zwart ijs, waar je weken op kan schaatsen of anders dan maar een dik pak sneeuw. Helaas lijkt dat steeds meer iets voor de geschiedenisboekjes en daarom heb ik geleerd om dan maar genieten van iedere millimeter ijs of  centimeter sneeuw. Stiekem moet ik dan weer toegeven, dat zonder die ijzige kou, het dan heerlijk was om vanochtend een paar uur buiten foto's te maken.  Bovenal merkte ik dat gebroken wit, zeker niet lelijk is!  Korstmossen met o.a. het rode heidelucifer. Één nacht ijs met op de achtergrond een Hollandsche berg die opdoemt in de wolken.  Op een enkele plek ligt nog een sm oud sneeuwijs. Compleet met een prachtige dooister. Als er een laagje sneeuw op het ijs ligt en er ontstaat een dooigaatje, dan sijpelt het water doo...

Na dagenlang tegen de donkere en natte decemberdagen te hebben aangekeken, brak vandaag eindelijk de zon door en was het heerlijk vertoeven in Boswachterij Ruinen. Struun maar es een eindje mee. Onderzijde van een oorzwammetje.  Klein maar fijn en vooral op dode dunne sparrentakjes te vinden. Door de regenval is de grote plas bij de Boerveensche plassen weer aardig bijgevuld. Nu de modder weer onder water is verdwenen, is het na vele maanden eindelijk weer mogelijk om de bekende boom weer spiegelend op de foto te krijgen.  Een paar grauw ganzen vliegen over en vormen een mooi contrast met blauwe hemel.  Ik ben pas tegen 11 uur in het bos van boswachterij Ruinen en verbaas me erover dat er nog steeds een lichte nevel boven de paden hangt.   De bovenkant van de grond is een beetje hard en ik zie zelfs bevroren bladeren liggen. Een zeldzaamheid in deze - tot dusver- warme winter.   Het voordeel van het warme en vochtige weer i...

Vanochtend was het weer zo'n ochtend, waarvan je hoopt dat het nooit middag zal worden. Een minimum grondtemperatuur van meer dan 3 graden onder nul, was voldoende voor mooie ijs structuren op de Drentse vennen. Dat ik ook nog een berijpte libel zou spotten was een welkom cadeautje. Terwijl ik wat rondscharrel met 'waiting for the sun' in mijn hoofd, zie ik langzaam maar zeker een ijsvloer ontstaan. Door de opkomende zon is wordt deze ijsster ietwat geel beschenen.   Er hangt een mooie nevel over de heide en alles is bedekt onder een laagje rijp. De eerste wandelaar is er met haar hondje al vroeg bij. Er zwerven nog vier fotografen door het gebied en één heeft een berijpte pantserlibel gespot. Dit zijn echt cadeautjes. Even  later is het gele licht alweer verdwenen maar zijn nog steeds scherpe structuren te bewonderen.  Door de bijzonder warme en droge 2018 is de dopheide vrolijk aan haar tweede bloei begonnen.   Het...