Bartje Struun

Vanmiddag naar de Boerveensche plassen gefietst. Doordat er ook vandaag weer pittige buien werden verwacht ging ik maar niet te ver van huis. Er is op dit moment zoveel te zien in de natuur dat dat geen straf was. Wat een weelde om dicht bij zo'n mooi gebied te wonen. Waar ik in de koude seizoenen veel landschapsfoto's maak is het nu weer tijd om de wereld weer eens wat van dichterBij te gaan bekijken. Er gaat dan een wereld voor je open lijkt het wel. Een mooie titel van vandaag zou dan ook zijn  'wie het kleine niet eert' Het pollenseizoen is al een poosje van start.  De grassen en zeggen beginnen nu ook te bloeien.      Na een tip van Hero besloot ik maar eens lekker naast een kale plek op de hoger gelegen delen in het gras te gaan liggen. Het gonst hier van de wilde bijen, die in het mulle zand hun eitjes verstoppen.  Hier volgens mij een grijze zandbij Met gele stuifmeel bestoven is deze zandbij op zoek naar zijn holletje Volgens mij is...

Een zaterdagochtend in april met mistbanken en een temperatuur rond nul graden. Dé ingrediënten voor de start van een heerlijke dagje buiten. Vanuit de slaapkamerraam zag ik dat het een goeie dag was. De hoge bewolking kleurde namelijk dieprood. Snel smeer ik mijn brood, zet koffie en kan nog net een geel-oranje rode lucht vastleggen.   Door de aanwezige mist kwam de zon een half uur later om zeven uur, vuurrood boven de horizon uit. Let ook eens op de grote zonnevlek die links boven het midden zichtbaar is.    Ik haast me naar het oude diepje naast het Mantingerbos. Het lijkt me een mooie compositie en inderdaad; ik ben niet ontevreden.    Zon gevangen in een web. Geknakt maar niet minder mooi.  Berkenbomen in de mist beschenen door de zon.  Overal waar ik kijk zie ik prachtige plaatjes in de mist opdoemen.  Langzaam worden er meer mensen wakker.  Naast de weg groeit naast de sloot prachtige bloemen  H...

Op tweede paasdag 2016 was er een fikse storm langs de kust. In Drenthe waaide het ook flink door, maar tussen de buien door klaarde het flink op en gingen we vol goede moed met gezin en schoonouders naar het bezoekerscentrum bij het Dwingelderveld. Er zouden immers een massa heikikkers zitten. In het ven naast het centrum zaten ze er inderdaad met tientallen.Met tegenlicht gaf het een apart gezicht met al dat weerkaatsende kikkerdril Al snel bleken het echter geen heikikkers te zijn maar de bruine kikker. Die mannetjes krijgen in de paartijd een blauwachtige buik. De mannetjes van de heikikkers worden helemaal blauw.   Er waren veel meer mannetjes dan vrouwtjes te zien. De bruine vrouwtjes hadden het dan ook zwaar te verduren.  Letterlijk een plaatje.  Vooral de weerkaatsing  van de ogen in het water vind ik mooi.  Een opgeblazen kikker. Het is een heerlijk zacht geluid wat alle mannetjes bij elkaar produceren.  Behalve alle kikkers...