Sneeuw en zon bij het Mantingerzand.

17 januari 2016 gaat bij mijn dochter de boeken in, als de eerste dag in haar bewuste leven dat ze zag hoe betoverend mooi sneeuw is als de zon er op schijnt. Uren hebben we vandaag gelopen. Ze kreeg er maar geen genoeg van en wat heeft ze toch een geluk met  's Ochtends in het Mantingerzand, 's middags in Stuifzand en als afsluiting nog een zonsondergang bij opa en oma in Erm. Een prachtige dag om nooit weer te vergeten.

Als we op pad gaan is het te oosten van de Koolveen nog bewolkt.
De opklaringen komen vanuit het noordwesten binnen en een betoverende wereld gaat er voor ons open. 
Er is maar een paar centimeter sneeuw gevallen maar het is voldoende om een compleet andere beleving van de wereld om ons heen te krijgen.  
Ieder solitair staand boompje eist zijn aandacht op.
Behalve de duizenden jeneverbes struwelen, waar dit gebied bekend om is, zijn de oude karakteristieke eiken ook zeker de moeite waard. Wat een verschil met de gesnoeide eiken langs wegen.
De takken van de jeneverbes hangen door het gewicht van het sneeuw door en als je over smalle paadjes eronder door loopt ben je vatbaar voor een koude sneeuwdouche achter in je nek. Op 2 maart 2003 viel hier maar liefst zo'n 40 centimeter sneeuw en zijn er vele jeneverbes takken afgebroken door het vele gewicht.  
Hoe gelukkig kan een mens zijn? :-) 
De grote plas bij de Mepper hooilanden is al voor een gedeelte dicht gevroren. Weer geen zeearend maar de wilde zwanen zijn er nog volop.  
Nabij Stuifzand vliegt een zwerm spreeuwen.  
Mooiste weg van heel Stuifzand. Vorige week schaatsen we hier nog op het asfalt.. 
Lisdodden bij tegenlicht
Wat doe jij hier? 
Rietpluim
De hele dag was de maan te zien. En wat een strakke blauw lucht. 
Op het water bij het Ermerstrand ligt al een dun vliesje. Volgende week zaterdag hier schaatsen? Het zou zo maar kunnen.. 
Nederland van boven. 
Een paar maanden later in de zomer, kwam alles tot leven: http://bartjestruun.blogspot.nl/2016/07/strunen-door-het-mantingerzand.html