De Kiersche Wijde, als je het niet weet waar het ligt rij je er steevast voorbij. Je moet bij Doosje rechtsaf. En Doosje is een gehucht onder de rook van Meppel. De natuurliefhebber kent het gebied maar al te goed, hieronder zie je waarom. Nu had ik helemaal niet het idee om te gaan lopen vandaag, de afgelopen twee dagen had ik immers al kilometers over de heide gestruind. Om vier uur 's nachts werd ik echter al wakker en ik kon niet meer in slaap vallen. Had mijn voorgevoel het in de gaten dat het een totaal verregende tweede paasdag zou worden? Daarom er maar uit en na een blik op de buienradar en wat broodjes op te hebben gegeten besloot ik een half uur richting het westen te rijden, daar zou het het het langste droog blijven. Weg van de heide, op naar de veenweiden.
Toen ik aankwam begon het in het oosten al wat licht te worden. De maan scheen nog net door de wolken heen
De plassen worden omzoomd door Elzenbroekbos. De Els is samen met de wilg één van de weinige inheemse bomen die goed tegen een hoge waterstand kunnen. Het is hier zo nat dat er vlonders zijn aangelegd.
Ik kom verschillende reeën tegen, er schijnen hier in de Wieden, volgens de nieuw aangelegde informatieborden, maar liefst 500 reeën voor te komen.
Om half zeven komt te zon op maar echt schijnen gaat hij voorlopig niet.
In de slootwal groeit de dagkoekoeksbloem.
De otter is hier uitgezet. Je ziet hem bijna nooit maar zijn kenmerkende glijbaan naar het water is een sterke aanwijzing.
Als ik de hoek om kom schrikken de grauwe ganzen en hun jongen net zo erg als ik. Snel kan ik nog een foto maken.
Het is een waar orkest bezig. Ik hoor de kenmerkende wekkergeluid van de snor veelvuldig en ook de rietzanger zingt zijn vrolijke lied.
Het valt nog niet mee om een rietzanger goed op de foto te krijgen.Beter kreeg ik hem niet.
Het is nog maar 11 graden en de vlinders zijn nog aan het slapen. Je moet mazzel hebben om ze te vinden, maar dan heb je wel de mogelijkheid om ze mooi op de foto te krijgen. Hier een geaderd witje.
Langs de sloten bloeit op verschillende plaatsen de dotterbloem met zijn donkergele kleur.
Close up van een bloeiende zegge soort.
Op een stuk trilveen is behalve de dotterbloem ook de moeraskartelblad en kleine valeriaan voor. Dit is een bijzonder waardevolle postzegel waar over een maand ook orchideeën groeien.
Moeraskartelblad is zeldzaam en staat op de rode lijst. Op trilvenen is het echter een vaste klant.
Albino Dotterbloem
Ik zie ernaast een dotterbloem zonder de buitenste blaadjes.
Waterdrieblad is behalve dat hij zeer zeldzaam is, ook zeldzaam mooi.
In boeketvorm
Kleine valeriaan. rustgevend.
Een paartje Canadese ganzen is aan het synchroon zwemmen met een paartje grauwe ganzen.
Een blauwborst ziet er niet alleen mooi uit, hij kan ook mooi zingen.
Het meest bijzondere weerverschijnsel is wat mij betreft absoluut een windhoos. Dit is dan helemaal te danken aan het feit dat op 14 juli 1975 een windhoos pal over ons huis trok. Ik was toen zeven jaar. Het was die dag, zoals zo vaak bij zware windhozen het geval is, broeierig warm. In het begin van de avond kwam er volgens mijn moeder opeens een heel rare geelgroene lucht uit het westen opzetten en de wolken gingen op een zeer vreemde manier door elkaar bewegen. Wat ik mij nog herinner is zeer veel lawaai en met het hele gezin in het halletje tussen twee muren in schuilen voor al het vensterglas wat door allerlei dakpannen van de buren kapot knalde. Mijn vader ging even kijken in onze (vrij grote boerderij-achtige) schuur en zei dat het hele dak tientallen centimeters op en neer ging. Na afloop naar buiten gegaan en door het dorp heen gelopen. Het was een enorme ravage met enorm veel afgewaaide dakpannen. Complete boerderijschuren gingen tegen de vlakte Naar la...
In de laatste week van april 2017 was het nu niet bepaald vakantieweer. Bijna iedere nacht dook de temperatuur onder nul en 's middags stortte menig hagel en sneeuwbui zich uit over onze hoofden. Tussen de buien door scheen heerlijk de zon en met een warme muts, twee jassen en bijgestelde verwachtingen, was het in Bad Bentheim prima vol te houden. Er was genoeg te ontdekken want, behalve de eeuwenoude bomen, zijn hier ook in grote aantallen bosplanten te zien die in Nederland maar weinig voorkomen. Het oerbos van Bad Bentheim wordt doorsneden door meanderende bosbeekjes. Op de oevers zijn vele sporen van wilde zwijnen, edelherten en reeën te zien. In dit bos mogen al heel lang dode bomen gewoon blijven staan. Het is een prachtig gezicht waarin oud zich mooi aftekend tegen het fris groene van de jonge bomen. Langs een pad is het net wat lichter en ontdek ik het maarts viooltje, die het het ook in april nog prima doet. Is de naam violet afgeleid...
De plaats Hoogeveen weten de meeste mensen wel te liggen maar waar die naam nu precies vandaag komt weet de gemiddelde Nederlander niet. Hoogveen lijkt ook iets van lang vergeten dagen. Toen Nederland nog nederig was. Bijna al het veen is afgegraven en in de turfkachel beland. Op wat er nog over is zijn we heel zuinig geworden. Het hypocriete is dat momenteel nog steeds veel veen wordt afgegraven in bijvoorbeeld Estland ten behoeve van onze tuinaarde. Hieronder een beeldverslag van hoe dat turf nu ontstaat en wat op het hoogveen groeit. De planten die groeien op een zwevend pakket bovenop het water noemen we levend hoogveen. Je mag de plantjes nederig noemen in hun voedselopname maar groots in hun aanpassingsvermogen. Er zijn nog maar een paar plaatsen in Nederland waar levend hoogveen is te vinden. Het Bargerveen en het Fochteloërveen zijn het meest bekend maar in verschillende kleine vennen in Drenthe zijn nog kleine stukjes te vinden. Voor een natuurliefhebber zijn...
Het Roegwold was voor mij een onbekende naam, maar na vandaag zal ik het nooit meer vergeten. Midden in de provincie Groningen, van Kolham tot aan Steendam, is de de laatste jaren een prachtig nieuw natuurgebied ontstaan. Tijdens de graafwerkzaamheden stuitten de kraanmachinisten op boomstronken van dennen en eiken die meer dan vierduizend jaar in het veen verstopt zijn geweest. Ga je mee op zoek? Rond half acht kleurt de hemel licht roze en geel nabij de til over het afwateringskanaal ten zuidwesten van het Schildmeer. Ik ploeter 50 meter door het riet op zoek naar de eerste glimp van de opkomende zon. De Uiterburensloot richting Schildwolde. Een half uur later geeft de zon de wereld een compleet ander gezicht. Ik wrijf eens in mijn ogen. Rijdt daar nu een authentieke Gado-bus uit de jaren tachtig over de weg? De losstaande kerktoren van Schildwolde. Ik bevind me nu een paar meter hoger op een zandrug waar alle buurdor...
Als je in Nederland muurhagedissen wil zien, dan moet je naar Maastricht. Hier zit de meest noordelijke populatie. Bij de vroegere vestingwerken de Hoge Fronten en ook bij de Lage Fronten kan je ze veelvuldig tegenkomen. Maar niet alleen voor de muurhagedissen moet iedere natuurliefhebber hier ooit eens heen. Het is een bijzondere historische plek waar ook vele hazelwormen, vlinders en wat al niet meer te zien zijn. Hieronder een fotoverslag van mijn bezoek op 31 juli 2014. Hier kan je goed zien waarom de muurhagedis het hier zo naar zijn zin heeft. Om de muren te renoveren hebben ze in de jaren zeventig opnieuw gevoegd met als gevold dat het drastisch slechter ging met de muurhagedis. Er werden daarop weer extra gaten gemaakt waarin de muurhagedis zich snel kan terugtrekken in geval van onraad. De muurhagedis is best een nieuwsgierig beestje, als je niet al te dichtbij komt dan accepteert hij jou aanwezigheid maar wordt je met één oog nauwgezet in de gaten gehouden. D...
Vele oudere beschavingen wisten het al; de zon is wellicht het meest magisch iets van wat er bestaat op aarde. Iedere dag hebben we weer een nieuwe kans om te genieten van dit hemels moment, als hij als een klein bolletje boven de horizon verschijnt. Maar ook vlak daarvoor, in het zogenaamde 'blauw uurtje' is het al dikwijls genieten geblazen in de natuur. Als even later de zon wat hoger staat en je hebt het geluk dat er grondmist hangt over de velden, dan is het helemaal een feestje om buiten te zijn. Dan richt ik mijn blik altijd naar beneden. De insecten en spinnewebben zijn nu op hun mooist en de beestjes kunnen nog niet bewegen, wat maakt dat ze van alle kanten zijn te fotograferen. Wat een zonsopkomst een extra dimensie geeft, is de rust die er dan nog heerst. Even geen mensen, de wind is vaak wat minder dan overdag en er zijn nog maar weinig storende geluiden te horen Ik krijg regelmatig de vraag wat de mooiste plek is om een zonsopkomst te zien in Drenthe. Ter ...
Aan het begin van de twintigste eeuw zag Drenthe er totaal anders uit dan tegenwoordig. Niet alleen de komst van de auto en de verstedelijking was grote invloed op het landschap. Ook de ontginning van duizenden hectare heidevelden en de aanplant van de boswachterijen in de jaren dertig betekenden een complete metamorfose van het aanzicht van Drenthe. De ruilverkavelingen en de komst van kunstmest en het grootschalige gebruik van gif was bijna letterlijk de doodsteek voor heel veel leven. Ik hoorde vanavond tijdens een zeer leerzame excursie van orchidee goeroe Hans Dekker dat juist Hoogeveen honderd jaar geleden bekend stond om de vele soorten en aantallen orchideeën. Eind jaren zestig was hier nog maar weinig van over. In de tachtiger jaren begonnen heel langzaam steeds meer mensen in te zien dat het anders moest. Vooral na de (bijna) wateroeverstromingen in de jaren negentig kwam er een echte kentering op gang. De Nederlander ervoer weer de kracht van moeder Aarde en besloten wer...
Begin augustus 2014 waren we een week op vakantie in Foulain. Een klein dorpje in de Haute-Marne. Het bleek een prachtige omgeving te zijn waar het beekje de Moiron en al zijn zijstroompjes ontspringt en in de Marne stroomt. Hierbij een samenvatting van de verschillende struuntochten die ik hier in de omgeving maakte. Met veel diersoorten die in Nederland zeldzaam zijn maar hier volop aanwezig. We stonden op een camping naast het chateau van Centre Lothlorien. Een plek waar in oude tijden onder ander een nonnenklooster was gevestigd. Het chateau doet nu dienst als overnachtingsplek voor rustzoekers en er worden veel cursussen aangeboden. Vanuit de kano zag ik paartjes blauwe breedscheenjuffers. De eitjes worden direct in een tandem afgezet in het water van het stuwmeer. De keizersmantel, een prachtig grote vlindersoort die daar veelvuldig rondvliegt. Het is een warmte minnende soort die in Nederland alleen nog maar als zwerver voorkomt. In Ned...
Drenthe wordt vooral geassocieerd met schapen en een open heidelandschap. Toch is er meer bos dan heide te vinden. Vooral de staatsbossen zijn uitgestrekt en grootschalig. Tussen de akkers en weilanden liggen echter ook duizenden kleine bosjes welke omgerekend per vierkante meter soms een hoge natuurwaarde kunnen hebben. Vooral de zogenaamde beekdalbosjes die zijn gelegen op ophogingen langs de Drentse beekjes zijn waardevol. Sommige zijn van natuurorganisaties maar de meeste zijn eigendom van boeren, adel, buitenlui en, in zuid Drenthe, van Mevr. Morret. De tijd staat hier soms stil en het lijkt of niemand er naar omkijkt. Rommelbosjes danken hun naam aan het feit dat ze vaak als stortplaats voor de plaatselijke boer gebruikt werden. Een gedeelte van een kar die hier al tientallen jaren staat. Een doorgeroeste olietank, je ruikt de olie nog steeds . Een wissel van een das dicht bij een dassenburcht is vaak zeer gemakkelijk te herkennen. Al...
Mijn verwachting was dat het wel eens een heel mooie ochtend kon gaan worden. Daarom besloten Hero, Alinda en ik vandaag, voor dag en dauw naar de Mepper Hooilanden te gaan. Dat is een natuurgebied met een ondiep meer en tientallen hectaren verschraalde weidegronden. Het vormt het bovenste brongebied van de Geeserstroom. Doordat er kwelwater vanuit het naast gelegen Geeser staatsbosgebied stroomt is het een schoon en belangrijk rust- en overwinteringsgebied geworden voor honderden, zo niet duizenden (water)vogels. Toen we even voor acht uur in het schemerdonker aankwamen zagen we direct boven in een dode boom een jonge zeearend. Die vogel had ik nog nooit in levende lijve gezien. Hoe kan mijn dag nog beter beginnen?! Wat een machtig beest is het toch, ondanks dat het een jong exemplaar betreft. Zou het een jong zijn uit de Oostvaardersplassen waar al sinds 2006 met succes wordt gebroed? We lopen langzaam dichterbij tot hij zijn houding verandert. Te laat, hij ...
Reacties
Een reactie posten
Benieuwd naar je reactie.