Ode aan de doden bij Kampsheide.

Vandaag is het 2 november 2014,  allerzielen, de dag dat we onze overledenen herdenken. Toepasselijk ben ik in een omgeving waar al duizenden jaren lang de doden worden begraven. In een stukje Drenthe dat eigenlijk alles van de hele provincie in zich heeft; heide, bos, een groot ven, een beekje, grafheuvels en een hunebed.
Struun maar eens mee over de Kampsheide, gelegen tussen Assen en Ballo.

Ik begin de wandeling langs het Deurzerdiep, één van de vele beekjes die deel uitmaken van het Drentse Aa complex. Al snel zie ik een blauwe reiger op jacht naar kikkers, mollen en muizen.   
Een gedeelte is gekanaliseerd en stroomt richting het Noord-Willemskanaal. Het is weer een  prachtige dag met zo'n 17 graden Celsius. Warm genoeg voor een lekker duik.
Het Tumulibos is een beukenbos waar nog tientallen grafheuvels aanwezig zijn. 
Het is een mystieke omgeving waar statige beuken hun schaduw werpen over de heuvels.
Een organisme dat leeft van de dood is de paddenstoel.
Een panoramafoto geeft een mooie weergave van hoe het werkelijk is.
Bij een beukenbos hoort de rode koolzwam.
De herfstkleuren tekenen prachtig af tegen de blauwe lucht en het blauwe water van de Pingoruïne, een overblijfsel van een ijsheuvel uit de laatste ijstijd. 
Mensen uit de trechterbekercultuur zetten hun doden bij in een hunebed.
Stereoboom, ontdek het grapje.
Hunebed van Ballo.

Bruine vliegenzwam.
Een 'stroet' is een laaggelegen grasland met in het midden een heel smal beekje. In het voorjaar verwacht je op zo'n plek toch honderden orchideeën. 
Een weiland naast boerderij Kamps.
Overal zie je ze in deze tijd.. 
Het Baloërveld.
Bloeiende braam op 2 november 2014. 
Een dode berkenboom levert nog voeding aan de berkenboleet. 
Voorjaar in de herfst.


Alle karrensporen op het Balloërveld leidden vroeger naar de kerktoren van Rolde dat als een baken boven de heide uitstak