Rol- en golfwolken boven Drenthe in de ochtend van 28 augustus 2016
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
-
Na een heerlijke onweersavond/nacht had ik al een beetje gehoopt op een toetje vandaag. Gisteravond kwam ik tot de conclusie dat mijn dochter mij inmiddels in enthousiasme is gepasseerd. Om half tien kwam ze me dan ook uit bed schreeuwen met een 'buienalarm'. Een blik door het wc-raampje maakte me duidelijk dat er in de verte een rolwolk aan kwam. Nu was dát nu precies wat ze gisterenavond, tijdens de onweersshow, zei dat ze héél graag ooit nog eens een rolwolk wilde zien.
Binnen 5 minuten stonden we aan de rand van het dorp te genieten van een kilometers lange rolwolk
Een panoramafoto trekt de boel wat rond, maar geeft wel een meer totaalplaatje van de bui erachter. De wolk trok met een noodgang over en helaas zagen we hem niet echt rollen.
Daarom hadden we een goed excuus om nog even heel snel met de auto erachter aan te gaan. Ik gunde mezelf, ondanks aandringen, geen ontbijt en vergat mijn mobiel en geld mee te nemen. We haalden hem niet meer in. Aangekomen bij het Mantingerveld maakte ik nog een plaatje en filmpje van de achterkant van de rolwolk. Als een sigaar was tie inmiddels kilometers van de bui vandaan verwijderd en voor een leek al niet meer als zodanig te herkennen,.
Ik wilde op weg naar huis om mijn, inmiddels rammelende, buik te vullen maar in de verte zag ik een mooi nieuw exemplaar de lucht inschieten.
Aan de achterkant een opvallend platte structuur die richting de Boerenveensche plassen trok.
De bui komt dichterbij en ik zie een eerste opvallende golf ontstaan.
Het is een imponerend gezicht.
Het onweer komt ook dichterbij en bedenk peinzend wat we gaan doen terwijl Alinda foto's maakt voor het jeugdjournaal.
Terwijl ik mijn dochter de auto in stuur, maak ik nog wat plaatjes van deze bijzondere wolken. Ze duidden in erop dat de wind bovenin sneller gaat en uit andere richting komt, dan aan de grond.
Er komt in de verte weer een witte band opzetten.'Weer een rolwolk' schreeuwt Alinda mij toe.
Ik geniet echter eerst nog even van de golfwolken boven mijn hoofd.
'Twintig seconden' schreeuwt ze. Het onweer komt nu inderdaad snel dichterbij. Helaas geen bliksem toevallig op de foto kunnen krijgen maar wel op het filmpje onderaan deze blog.
Inderdaad komt er weer een kleine rolwolk, in wording, over ons heen. Een angstig moment vertelde ze me later.
Het begint hierna wat te spetteren en we rijden snel weg op weg naar huis. Inmiddels is het wel tijd voor een brunch dacht ik zo.. Hieronder ook filmbeelden van bovenstaande belevenissen:
Om half vijf werd ik gewekt door de zingende merels. Hoewel ik er nog maar een paar uur in lag, was ik direct klaar wakker. Een blik door het raam vertelde me dat het onbewolkt was. Ik had het gevoel dat ik wel eens leuke dingen zou kunnen gaan zien en daarom maar snel aangekleed en me gereed gemaakt. Een klein uur later was ik getuige te van de zonsopkomst om precies 5.24 uur. Even later komt ie boven de bomen uit van het Mantingerzand Er is zijn twee kleine wolkjes aanwezig waarachter hij zich heel even verschuilt. De beroemde dikke den van het Mantingerzand. Toevallig kwamen twee nijlganzen overvliegen op het moment dat ik de geschoren schapen tegenkom. Nabij Nieuw Balinge waren we 15 jaar geleden al bezig om de Amerikaanse vogelkers proberen weg te krijgen, Het is een echte plaaggeest die zich steeds verder uitbreid. Het in toom houden is overduidelijk niet gelukt. Als ze bloeien is het best een leuk gezicht. Van dic...
Het meest bijzondere weerverschijnsel is wat mij betreft absoluut een windhoos. Dit is dan helemaal te danken aan het feit dat op 14 juli 1975 een windhoos pal over ons huis trok. Ik was toen zeven jaar. Het was die dag, zoals zo vaak bij zware windhozen het geval is, broeierig warm. In het begin van de avond kwam er volgens mijn moeder opeens een heel rare geelgroene lucht uit het westen opzetten en de wolken gingen op een zeer vreemde manier door elkaar bewegen. Wat ik mij nog herinner is zeer veel lawaai en met het hele gezin in het halletje tussen twee muren in schuilen voor al het vensterglas wat door allerlei dakpannen van de buren kapot knalde. Mijn vader ging even kijken in onze (vrij grote boerderij-achtige) schuur en zei dat het hele dak tientallen centimeters op en neer ging. Na afloop naar buiten gegaan en door het dorp heen gelopen. Het was een enorme ravage met enorm veel afgewaaide dakpannen. Complete boerderijschuren gingen tegen de vlakte Naar la...
Ik had het voorrecht om een week in de Algarve te mogen verblijven voor een opleiding tot natuurcoach. Dat betekende dat de natuur mijn werkomgeving vormde. Wat wil een Bart nog meer? De hoop op een heerlijke zonnige week had ik vooraf afgeschreven. Een hogedrukgebied bevond zich ergens boven West-Europa en de depressies, die normaal vaak over Nederland trekken, moesten daardoor een zuidelijker koers beschrijven. En laat dat nu precies over Portugal gaan. Daardoor de eerste dagen geen stralend blauwe hemel maar soms Hollandse luchten. Voordeel was dat het heerlijk wandelweer was, Ik was nog maar net op het eco-resort Case Vale de Lama geïnstalleerd of het begon al te kriebelen. Mijn hele systeem wou maar een ding; strunen! Hieronder de hoogtepunten van een hele week samengevat in een fictieve wandeling van de resort naar de kliffen bij Lagos. De omgeving van het resort is een ware Hof van Eden met vogelsoorten waar je in Nederland alleen maar van kan dromen. Ee...
Op de laatste dag van augustus 2015 kwamen er in de nacht vele bijzonder zware supercells tot ontwikkeling in zuid en midden Nederland. Ook in Drenthe kwamen er wat kleinere onweersbuien over. Rond middernacht kwam het geheel steeds dichterbij. Opvallend waren de ontladingen van wolk naar wolk, die tientallen kilometers lang waren. Toen ik na een korte nacht, vanochtend rond negen uur naar buiten keek, verslikte ik me bijna in de koffie. Een zeer zeldzaam prachtig wolkenspel was zichtbaar in het zuidoosten. Asperitas ! (voorheen bekend asperatus ) Snel sprong ik op de fiets. De buienradar laat hier nog niets zijn om 9.00 uur. Het golfde in de lucht Het was bijna windstil en het bleef lang op één plaats hangen. Deze wolken zijn zeldzaam. Zo zeldzaam dat ze pas sinds 2009 een officiële wetenschappelijk naam hebben. 180 graden gedraaid lijkt het wel een woeste zee met golven. Misschien is golfwolk wel ...
Soms heb je van die weken dat toevallig alles samenvalt. Zo'n periode had ik in maart 2015. Natuurlijk had het nóg mooier gekund, maar de kans dat ik ooit nog eens, binnen negen dagen tijd, een adder, een mistboog, tientallen blauwe heikikkers, het noorderlicht en ook nog eens een zonsverduistering zie, is wel heel erg klein. 'Toevallig' wist ik dit alles ook nog eens weet vast te leggen op de foto. Voor het nageslacht heb ik er maar even een blogje aan gewijd. Op 15 maart was er een flinke uitbarsting van een zonnevlam. Dat gebeurd in deze periode van verhoogde activiteit, dat 1 keer in de elf jaar plaatsvind, wel vaker. Alleen deze keer was het een hele grote en was de geomagnetische storm ook nog eens precies op de aarde gericht. De 18e was het 's avonds zelfs in Nederland met de blote oog zichtbaar. Ik was echter aan het werk en had er helemaal niets van meegekregen. Omdat ik aanvoelde dat er nog wel eens een golf zou kunnen komen ging ik tegn elf uur, gewapend me...
Lopend van Geesbrug naar Nieuw Balinge over bospaden, schouwpaden over heide en dwars door het veld. Vandaag zo'n 16 kilometer in een grote boog gewandeld waarbij ik maar vier wegen heb gekruist. Ik waande me soms in een Drentse wildernis, kijk maar eens mee waarom. Het grote genieten begon al na een kilometer wandelen. Voor me zag ik twee reeën mij bespieden. Onderweg kwam ik verschillende 'paddestoelenschilderijtjes' tegen. Tussen Geesbrug en Meppen zijn hectaren landbouwgrond omgetoverd in natte natuurgebieden met als doel om in natte perioden het water vast te houden. Dit is goed gelukt. Vele boomsoorten houden echter niet van natte voeten en hebben het loodje gelegd. Dit levert dan weer vele leuke plaatsjes op. De winter moet nog beginnen maar nu al vond ik mijn eerste 'sterrenschot'. Deze geleiachtige substantie zijn eileiders en eitjes van een vrouwtjespad of kikker die door een reiger of andere predator is opgepeu...
Na een aantal frisse dagen werd het vanmiddag meer dan 17 graden en brak de zon regelmatig door de hoge bewolking. Ideaal weer om vlinders te zoeken. Het waaide echter nog wel behoorlijk en dus was de keuze niet zo moeilijk. Rond deze tijd vliegt namelijk de uiterst zeldzame veenbesparelmoer vlinder. Laat die zich nu juist thuis voelen in piepkleine hoogvennen die omzoomt zijn door bos. De temperatuur is daar altijd net even warmer dan de winderige vlakten, Nu behoren de vennen in het Dwingelderveld en omgeving tot de crème de la crème van de vennen in Nederland. Veel vennen liggen als parels aan snoer op een rijtje in het bos en het is in deze tijd een belevenis om deze bijzondere biotopen te bezoeken. Een tenger vrouwtje van de venwitsnuitlibel. De vleugels zijn nog vers. De nectar van de dopheide is echte lekkernij voor de veenbesparelmoervlinder. Doordat de temperatuur niet al te hoog was, zaten ze rustig te zonnebaden. Ik tel er in totaal 6 stuks. Boven...
De plaats Hoogeveen weten de meeste mensen wel te liggen maar waar die naam nu precies vandaag komt weet de gemiddelde Nederlander niet. Hoogveen lijkt ook iets van lang vergeten dagen. Toen Nederland nog nederig was. Bijna al het veen is afgegraven en in de turfkachel beland. Op wat er nog over is zijn we heel zuinig geworden. Het hypocriete is dat momenteel nog steeds veel veen wordt afgegraven in bijvoorbeeld Estland ten behoeve van onze tuinaarde. Hieronder een beeldverslag van hoe dat turf nu ontstaat en wat op het hoogveen groeit. De planten die groeien op een zwevend pakket bovenop het water noemen we levend hoogveen. Je mag de plantjes nederig noemen in hun voedselopname maar groots in hun aanpassingsvermogen. Er zijn nog maar een paar plaatsen in Nederland waar levend hoogveen is te vinden. Het Bargerveen en het Fochteloërveen zijn het meest bekend maar in verschillende kleine vennen in Drenthe zijn nog kleine stukjes te vinden. Voor een natuurliefhebber zijn...
Het is 2 mei 2014. 's Ochtends hoor ik mijn nicht op de begrafenis van haar moeder, in een aangrijpend mooie herinnering, vertellen over de kwelder achter Spijk waar ze met haar ouders altijd heenging. Het waren kwelders zonder eind. Vanmiddag met mijn zus en ouders op de kwelder nabij de Punt van Reide gelopen en herinneringen opgehaald. Als ik vanavond blader in mijn fotoalbum zie ik nog één foto van mij op de kwelder. Zijn deze goede herinneringen de wortels van mijn struuntochten? Ik weet me er niets meer van te herinneren maar één foto in mijn fotoalbum laat nog iets van gras aan zee zien, is dit op de kwelder? Het is misschien wel het laatste plasje ooit op de Spieksterkwelder gedaan, want juist in 1971 werden er dijken om de kwelders heen gelegd en werd de Eemshaven gegraven. Plassen op de kwelder in juni 1971, om problemen te voorkomen heb ik maar even gecensureerd.. In een struik zie ik een klein vogeltje. Een rietzanger. Lepelaars zijn vaste bewon...
Het was een heerlijke zomerdag en ik was aangeland bij de laatste etappe van deze drieluik. Ik was begonnen bij het millenniumbos bij Fluitenberg en via ' de oude Kene ', waar ik de bandheidelibel zag, was dit de laatste etappe. Zuidwolde mag zich wel de vlinderhoofdstad van Drenthe noemen. De plaatselijke natuurvereniging doet ontzettend zijn best om een, voor vele vlindersoorten, zo goed mogelijk biotoop te scheppen. Vandaag bezocht ik de door hun aangelegde vlindertuin en de naastgelegen tuintjes. Ik waande me in een soort hof van eden, compleet met prachtige bloemen, heerlijke bramen en een heus appelboomgaard. Nadien maakte ik nog een rondje rond het dorp en daar ontdekte ik, op aanwijzing van Joop Verburg een vrouwtje van een zeldzaam juweeltje; de Sleedoornpage. Steenrode Heidelibel (m) Bruine Vuurvlinder Zwartsprietdikkopje Landkaartje (zomerkleed)
Reacties
Een reactie posten
Benieuwd naar je reactie.