Het Mantingerzand in gebroken wit.

Het Mantingerzand was in 1920 een van de eerste aankopen van Natuurmonumenten in Drenthe en dat was niet voor niets.  Bekend om zijn zandverstuivingen en jeneverbesstruwelen is in ieder jaargetijde mooi maar als er sneeuw ligt is het werkelijk een feest voor de kinderen en hun ouders om hier rond te lopen.

Onderweg zagen we een jonge ree proberen iets van haar gading te vinden tussen de sneeuwrestanten. 

Het is zo'n twee graden boven nul en langzaam maar zeker smelt het sneeuw weg. De bekende dooimist tot gevolg

Op het Mantingerzand ligt toch nog verrassend veel sneeuw. 

Dit tot groot plezier!  

De zon komt er bijna doorheen, maar helaas. 

Sporen zoeken is leuk. Hier zijn twee konijnen voorbij gehuppeld. Te herkennen aan de breder neergezette achterpoten.

Toen er een paar jaar geleden veel meer sneeuw viel zijn door het gewicht verschillende jeneverbessen afgeknakt of verbogen. 

De dikke den. Honderd jaar geleden al bekend als de oude den. 

Een ideale speelboom voor kinderen.

De vliegden is bekend om zijn grillige vormen.

De oude  eiken aan de rand van de jeneverbesstruwelen vormen een mooie afwisseling. 

Het lager gelegen deel staat vol met pijpenstrootje. 

Smeltdruppel gevangen in bruin bekermos.

Smeltdruppel onderaan jeneverbes naalden. 

Wil je weten hoe het hier er vorig jaar uitzag met zon en een volwassen sneeuwdek? Kijk dan maar eens hier:  http://bartjestruun.blogspot.nl/2016/01/sneeuw-en-zon-bij-het-mantingerzand.html