Een zonnig Lauwersoog met dansende baardmannetjes terwijl in Drenthe alles bedekt raakt onder de ruige rijp.
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
-
Het beste antwoord op als je blue monday gevoelens hebt, is erop uit te gaan. Wat werkt er beter dan al je goede voornemens te begraven in de klei van Moddergat en te genieten van een heuse fata morgana boven het water ?
De laatste jaren ga ik steevast met Hero Moorlag in de winterperiode naar Lauwersoog om te vogelen. Nu ben ik niet zo'n vogelaar en we worden door de echte mannen met de lange toeters vaak wat meewarig aangekeken met onze kleine camera's maar wat zien we iedere jaar weer leuke dingen in het hoge noorden.
Ondertussen is het mistig en vorstig in Drenthe en is er na twee dagen een prachtige ruige rijp ontstaan. Wat een verschillen in ons kleine landje.
Wilde zwaan
Hero weet exact op welke paaltjes de slechtvalk vaak te zien is en jawel hoor, daar zit ie. Waarschijnlijk uit te rusten van een lekker maaltje gans. Deze grote vogel die kan zelfs een blauwe reiger aan.
De rust wordt wreed verstoord als er een stuk of negen hele vreemde vogels langs komen knorren. Wat mogen we toch dankbaar zijn dat we in vredig Nederland dit soort taferelen alleen maar zien als ze oefenen .
In de haven zitten altijd veel steenlopers. Deze heeft echter een lekker dood visje te pakken. Wij gaan even later ook traditioneel aan de kibbeling en daarna weer op pad richting Moddergat.
In de polder richting Friesland liggen honderden brandganzen met op de voorgrond twee rotganzen mat hun witte vlek op de hals.
In Moddergat door de modder, op zoek naar de mooiste plaatjes.
In Moddergat kan je een heel eind over twee pieren lopen en is een heel stuk buitendijks kwelder. Het is afgaand water en prachtig onbewolkt terwijl Drenthe inmiddels onder een deken van mist zit.
Als landrot is het leuk om een boot weerspiegelt te zien zweven boven het water.
Scholeksters op het slik.
Tegen het einde van de dag beleven we ons mooiste moment met vier baardmannetjes. Wat is het vrouwtje baardmannetje -zonder baard- toch ook prachtig en zo dichtbij.
Dit is toch wel de foto van de dag. Wat een behendigheid en mooi scherp.
Het filmpje laat mooi zien hoe ze de minuscule zaadjes uit de op en neer dansende pluimen halen.
En in Drenthe? Daar is het een dag later een compleet andere wereld maar niet minder mooi. Wat veel ruige rijp. Onder de bomen sneeuwt het uit naar beneden en dat zorgt voor witte wegen.
De Boerenveense Plassen is een heidegebied met veel plassen en vennen, gelegen tussen Stuifzand en Pesse. Op fietsafstand van mijn huis en ik ben hier dan ook vaak te vinden. Ik zag vorige week dat de arnica bloeide en dus vandaag er maar eens weer heen gefietst. Veel mensen kennen de naam arnica van het zalfje of druppels dat wordt gebruikt bij verstuikingen en andere klachtjes, Het is een zeldzaam voorkomend plantje dat ook wel valkruid of wolverlei wordt genoemd. Er is nog één plek in dit gebied waar het nog groeit. Het is een typisch Drents plantje die houdt van schrale graslanden, buiten Drenthe is het helemaal een zeldzaamheid. Het mannetje van een icarus blauwtje fladdert over de schrale weilanden. Van onderen Een record natte meimaand zorgt er voor dat de paddenstoelen uit de grond schieten. De kokmeeuwkolonie met enkele honderden exemplaren zorgt voor een enorm lawaai. Ze zijn extra lawaaier...
In de laatste week van april 2017 was het nu niet bepaald vakantieweer. Bijna iedere nacht dook de temperatuur onder nul en 's middags stortte menig hagel en sneeuwbui zich uit over onze hoofden. Tussen de buien door scheen heerlijk de zon en met een warme muts, twee jassen en bijgestelde verwachtingen, was het in Bad Bentheim prima vol te houden. Er was genoeg te ontdekken want, behalve de eeuwenoude bomen, zijn hier ook in grote aantallen bosplanten te zien die in Nederland maar weinig voorkomen. Het oerbos van Bad Bentheim wordt doorsneden door meanderende bosbeekjes. Op de oevers zijn vele sporen van wilde zwijnen, edelherten en reeën te zien. In dit bos mogen al heel lang dode bomen gewoon blijven staan. Het is een prachtig gezicht waarin oud zich mooi aftekend tegen het fris groene van de jonge bomen. Langs een pad is het net wat lichter en ontdek ik het maarts viooltje, die het het ook in april nog prima doet. Is de naam violet afgeleid...
De maand september 2016 begint op weergebied steeds meer bijzonder geworden. Ook vandaag tikte de thermometer in Drenthe weer bijna de tropische waarde van dertig graden Celsius aan. Dit heeft direct zijn weerslag op de natuur. De vinders en libellen vliegen nog volop. Ik had geluk en maakte precies een foto op het moment dat de heidelibel ging zitten. Nou ja, geluk. Ik was al minutenlang bezig om van alle kanten dit vrouwtje van de bruinrode heidelibel te bekijken en vast te leggen. Ze kwam na korte vluchten telkens weer terug naar haar favoriete tak. Met tegenlicht zie je mooie de aders in de vleugels . Op de grond zie ik een poepje van een das. Vol met pitten van de Amerikaanse vogelkers, Normaal graaft de das een mestputje waar hij keurig zijn behoefte in doet, maar soms kom je ze ook zo tegen. De das is een echte opportunist en eet wat hem voor de snuit komt. De bessen van de Amerikaanse vogelkers zijn niet alleen bij de das gewild. Er...
Ik ben niet zo van het stilzitten. Althans; dat maak ik mezelf wijs. De werkelijkheid is dat ik urenlang in het bos of op de heide kan zitten wachten op dieren die plotseling op komen dagen. De kick die dat geeft geeft me een heerlijk gevoel. Deze keer op een wel heel bijzondere plek in Vierhouten. De foto's zijn bijna allemaal gemaakt in verschillende observatiehutten van Viva la Veluwe . De boomklever is een behendig vogeltje dat moeiteloos lang boomstammen omhoog maar ook weer naar beneden loopt. Een gaai zie ik vaak vliegen maar van dichtbij fotograferen is me nog nooit gelukt. Deze sluwe vogel laat zich niet snel verrassen. Een groenling komt vlak voor me wat drinken. Hij komt heel vaak langs en eet heel wat zaden op. Hij draait ze rond in zijn bekje en trilt het binnenste eetbare deel los van de buitenkant. In tegenstelling tot de meeste andere vogels zit dit vogeltje minutenlang te eten op één plek. Tussendoor drinkt ie eens ...
Ik had het voorrecht om een week in de Algarve te mogen verblijven voor een opleiding tot natuurcoach. Dat betekende dat de natuur mijn werkomgeving vormde. Wat wil een Bart nog meer? De hoop op een heerlijke zonnige week had ik vooraf afgeschreven. Een hogedrukgebied bevond zich ergens boven West-Europa en de depressies, die normaal vaak over Nederland trekken, moesten daardoor een zuidelijker koers beschrijven. En laat dat nu precies over Portugal gaan. Daardoor de eerste dagen geen stralend blauwe hemel maar soms Hollandse luchten. Voordeel was dat het heerlijk wandelweer was, Ik was nog maar net op het eco-resort Case Vale de Lama geïnstalleerd of het begon al te kriebelen. Mijn hele systeem wou maar een ding; strunen! Hieronder de hoogtepunten van een hele week samengevat in een fictieve wandeling van de resort naar de kliffen bij Lagos. De omgeving van het resort is een ware Hof van Eden met vogelsoorten waar je in Nederland alleen maar van kan dromen. Ee...
De naam Kinholt wordt voor het eerst genoemd in 1511. Destijds was het een uitgestrekt, nat bos aan beide kanten van het Oude Diep. Het strekte zich uit van Echten tot aan de plek waar nu de Hoofdstraat van Hoogeveen ligt. Thans is er nog maar een klein deel van over. Boomklever op zoek naar insecten. Een kaart van het Kinholt, links is zuiden, rechts is noorden. Jaartal: 1628 (fotoarchief A. Metselaar) Het woord kine of kene betekent ‘geul’ en zou verwijzen naar de oude naam van het Oude Diep. We mogen gerust aannemen dat het bos zelf al vele eeuwen ouder is. De bomen werden echter regelmatig gekapt en voor allerlei doeleinden gebruikt. Daarom zul je in het bos geen bomen aantreffen die ouder zijn dan 200 jaar. Toch kunnen hier bomen groeien met eeuwenoude genetische afstamming. Op sommige plekken is de bodem onaangeroerd gebleven, iets wat in Nederland zeldzaam is. Toen ik in de archieven zocht naar bijzondere vondsten uit dit gebied, ontdekte ik dat hier in 1931 de ...
Nu ik een weekje vakantie heb en wat meer tijd heb voor de wat langere struuntochten lonkt het Bargerveen al een paar dagen. Met Hero Moorlag ben ik er nog niet uit waar we heen gaan, maar als blijkt dat de opklaringen vanuit Duitsland het eerst bij Bargerveen het land binnendrijven is onze keuze snel gemaakt. Het is zo'n 14 graden als we onderweg gaan en in de verte zien we al snel de lucht opklaren. Als we aankomen en onder een aarzelend zonnetje het gebied inlopen zien we in de beschutting van de struiken direct al tientallen noordse witsnuitlibellen vliegen. Ze zonnebaden op bomen en op hekken. Hier een vrouwtje. Het mannetje met een rode tekening. Naast elkaar op het hek. De aardbeivlinder is een zeldzame vlinder. Foto is helaas niet geweldig Omdat het nog niet heel warm is liggen de adders nog tussen de pijpenstro pollen te zonnebaden. Het is heel voorzichtig lopen, een beetje te snel bewegen of stampen en ze verdwijnen onde...
Soms heb je van die weken dat toevallig alles samenvalt. Zo'n periode had ik in maart 2015. Natuurlijk had het nóg mooier gekund, maar de kans dat ik ooit nog eens, binnen negen dagen tijd, een adder, een mistboog, tientallen blauwe heikikkers, het noorderlicht en ook nog eens een zonsverduistering zie, is wel heel erg klein. 'Toevallig' wist ik dit alles ook nog eens weet vast te leggen op de foto. Voor het nageslacht heb ik er maar even een blogje aan gewijd. Op 15 maart was er een flinke uitbarsting van een zonnevlam. Dat gebeurd in deze periode van verhoogde activiteit, dat 1 keer in de elf jaar plaatsvind, wel vaker. Alleen deze keer was het een hele grote en was de geomagnetische storm ook nog eens precies op de aarde gericht. De 18e was het 's avonds zelfs in Nederland met de blote oog zichtbaar. Ik was echter aan het werk en had er helemaal niets van meegekregen. Omdat ik aanvoelde dat er nog wel eens een golf zou kunnen komen ging ik tegn elf uur, gewapend me...
Brenazet is een campinghoeve in de Auvergne. Een rustige streek in midden Frankrijk, waar het heerlijk toeven is. Zodra ik er was werd ik onrustig; ik wilde er op uit. Want wat was er veel natuur te zien rondom de hoeve. Ik telde maar liefst 15 verschillende soorten vlinders. Bijna iedere dag liep ik even een rondje, maar die eerste keer dat ik in 'het verborgen valleitje' midden in het bos kwam was niet meer te evenaren. Het leek wel of de dieren hier nog nooit een mens hadden gezien en vele vlinders, juffers als ook een familie beverraten en zelfs een boommarter liepen hier een paar meter voor mijn voeten rond te scharrelen. Op het erf bij de boerderij zag ik direct al een vlinder die me in vervoering bracht. Een kolibrievlinder zat boven mij in de vlinderstruik, te smullen van het nectar. Ik maak verschillende foto's van deze overdag vliegende nachtvlinder, die ik heb bewerkt in bovenstaande samengestelde foto. Dit was wat mij betreft de mooiste. &nbs...
Schaapskudde van het Holtingerveld nabij het Hunehuis Het was op een hete dag in augustus toen, net als op bijna alle andere dagen in het jaar, een kudde Drentse heideschapen bovenop de Havelterberg over een uitgesleten zandpad ons tegemoet liep. Een paar duizend hoefjes wierpen het droge zand hoog de lucht in, terwijl ze ons bijna rennend passeerden; ze roken vast de droge heide en het heerlijke gras dat op hen wachtte. Nu er weer wolven zwerven door het prachtige Drentse landschap, zie je de meeste schapen langzaam maar zeker verdwijnen achter steeds hogere afrasteringen. De schaapskuddes blijven echter, bewaakt door hond en herder, hun rondjes lopen over de heide. Al eeuwenlang, maar met één verschil. De kudde slaapt nu ’s nachts in één grote schaapskooi, terwijl tot in de jaren vijftig de schepers met hun markekudden nog over de Drentse heidevelden trokken en de schapen – veilig voor de wolf – sliepen in de verschillende keuterboerderijtjes op de es. Iedere ochtend verzamelden de...
.
Prachtige beelden, Bart! Toch maar goed dat we maandag zijn gegaan.
BeantwoordenVerwijderenWat een mooie maar voor mij onbekende plaats. zeker de baardmannetjes war een geluk om die te zien.
BeantwoordenVerwijderen