Populierenhaantjes, kruipwilgbladwespgal, heksenboter, koraaljuffer en meer scrabblenatuurwoorden.

In de gemeente Hoogeveen zijn ontzettend veel prachtige natuurplekjes te vinden. Als je ze eenmaal hebt ontdekt en er regelmatig komt zie je iedere keer weer nieuwe dingen. Mits je goed kijkt natuurlijk, je ziet nu eenmaal meer niet dan wel in het leven.   
Vanmiddag ging ik eerst naar de Pesser markegronden. Een klein heidegebied aan de noordkant van het Spaarbankbos. Gelegen achter basisschool de Akker. Daarna ging door naar het ven in het Spaarbankbos en tot slot ging ik nog op zoek naar orchideeën en vlinders bij het oude diepje aan de Toldijk in Hoogeveen.
Twee parende groot populierenhaantjes. Een ander populierenhaantje kan het schijnbaar niet aanzien en kruipt weg onder het blad van een kruipwilg. Het groot populierenhaantje is familie van de welbekende lieveheerbeestjes.  

Kruipwilg is de lilliputter  onder de wilgen en komt veel voor in natte heidegebieden. Je zou denken dat ze bessen hebben als je deze foto ziet maar dit is geen bes maar de gal van de kruipwilgbladwesp. 
Sinds vorige week kan je opeens massaal de koevinkjes zien vliegen.
Tot mijn verrassing zie ik dat dassen een heel groot stuk hebben omgeploegd op zoek naar engerlingen en andere kriebelbeestjes.  Dit zorgt voor dynamiek in het gras en geeft weer nieuwe plantensoorten de kans om te ontkiemen. in het grasland.  
Het zandblauwtje is zo'n pionier die zich thuis voelt op zandvlaktes . Op een stuk geplagde heide staat hij prachtig te bloeien. Als na en paar jaar alles is dichtgegroeid met heide zal deze soort weer verdwijnen. 

Het Spaarbankbos staat bekend om zijn prachtige lanen. 

De najaarstormen van 2013 hebben grote schade toegebracht in de beukenlaan richting het ven.

De wortels vormen imposante heuvels waar een winterkoning wegvliegt uit een holletje in de steile helling .
Als ik de wand wat beter bekijk ontdek ik het geel van heksenboter. Een bijzondere slijmzwam die zich heel langzaam voortkruipt en een soort slakkenspoor achterlaat !  Het is geen paddenstoel en geen dier. Vanzelfsprekend deden vroeger de wildste verhalen de ronde over dit vreemde organisme.  

Bij het ven aangekomen zie ik een geheel rode juffer met rode poten. Het is het mannetje van de weinig voorkomende koraaljuffer. Een soort die vooral voorkomt in voedselarme vennen.  

Nog zo'n mooie naam; de welriekende nachtorchis. Een orchidee die groeit nabij een industriegebied in Hoogeveen. Er staan er nog twee.  
De  breedbladige (of brede) wespenorchis. Hij staat hier gewoon naast het wandelpad weet ik maar ik loop er eerst twee keer voorbij alvorens ik hem zie. Ik had gehoopt dat hij al zou bloeien maar ik moet nog even een paar weken geduld hebben. De bloemstengel die nu nog naar beneden hangt komt dan omhoog.
Hoewel het hard waait en de temperatuur amper 18 graden is vliegen hier veel bruine zandoogjes. Nog zo'n vlinder die opeens massaal vliegt. 

Bruin zandoogje van de zijkant bekeken. 
Het hooibeestje is een kleine vlindersoort die nooit met de vleugels open zit.