Een jong reekalfje en opgeblazen kikkers in het Mantingerveld bij Nieuw Balinge.



Om half vijf werd ik gewekt door de zingende merels. Hoewel ik er nog maar een paar uur in lag, was ik direct klaar wakker. Een blik door het raam vertelde me dat het onbewolkt was. Ik had het gevoel dat ik wel eens leuke dingen zou kunnen gaan zien en daarom maar snel aangekleed en me gereed gemaakt. Een klein uur later was ik getuige te van de zonsopkomst om precies 5.24 uur.  

Even later komt ie boven de bomen uit van het Mantingerzand
Er is zijn twee kleine wolkjes aanwezig waarachter hij zich heel even verschuilt. 

De beroemde dikke den van het Mantingerzand.  
Toevallig kwamen twee nijlganzen overvliegen op het moment dat ik de geschoren schapen tegenkom.  
Nabij Nieuw Balinge waren we 15 jaar geleden al bezig om de Amerikaanse vogelkers proberen weg te krijgen, Het is een echte plaaggeest die zich steeds verder uitbreid. Het in toom houden is overduidelijk niet gelukt. Als ze bloeien is het best een leuk gezicht. 
Van dichtbij bekeken. 
Even later zie ik een ree wegspringen en hoor ik een bijzonder geluid. Ik dacht eerst aan een jong vosje maar het blijkt een heel jong reekalfje te zijn. Ik maak een foto en filmpje. Als ik een beetje geluidjes maak komt ze tot mijn verbazing  naar me toe gelopen en kan ik haar bijna aaien!


 Magic moments.. 


Moeder ree komt ook opeens weer dichterbij en kijkt me recht in de ogen aan alvorens ze luid blaffend wegrent. Het is me duidelijk en net als het kalfje maak ik me snel uit de voeten.  
Een 30 meter verder vind ik een schedel van een reebokje. Een oud familielid?  
In de ijsbaan paren twee waterkevers. 
De gele lis is een veel voorkomende oeverplant waarvan de bloem maar 1 of 2 dagen bloeit. 
Ik drink aan de waterkant van de kikkervijver mijn koffie en na een paar minuten gaat het koor groene kikkers los. 
In de kladden gegrepen.  
De laatste keer dat ik hier was maakt een grondmist het allemaal nog net wat mooier: