Ringslangen zoeken in Nieuw Balinge

Nieuw Balinge is voor mij bekend terrein. Ik heb er jaren gewoond en toen we vanochtend vroeg, onderweg naar oma, erlangs kwamen had ik opeens het idee dat we wel eens een ringslang zouden kunnen treffen. Het warmt namelijk al snel op en het is bijna onbewolkt.
Het meest in het oog springende plant is hier de waterlelie. 

De grote roodoogjuffer vliegt hier massaal.

We zien twee ringslangen. Één blijft een poosje mooi in de zon liggen terwijl wij hem bewonderen. Het is een grote slang van wel 80 cm lang. Hij heeft geen giftanden en is dus ongevaarlijk. Hij eet vooral kikker en het is een echte waterslang. De aanwezige vissers vertellen dat ze er gisteren nog een in hun schepnet hadden.  

Een ringslang is gemakkelijk te onderscheiden van een adder vanwege zijn grote maar ook vanwege zijn 'ring' vlak achter zijn hoofd.


Ik maak nog een kort filmpje van de slang en zijn publiek. 

Alinda ontdekt opens een mooie Sint jacobsvlinder. De rups van de vlinder voedt zich met het giftige jacobskruiskruid. Het gif blijft ook na het verpoppen in zijn lichaam en de vlinder is dan ook onaantrekkelijk voor rovers.  
Na een picknick maken we nog één stop bij een ven bij Gees.
Het landkaartje
Het landkaartje dankt zijn naam aan de onderzijde van zijn vleugels. Dit lijkt, met wat fantasie, op een landkaart. 

Ik schrik me een hoedje als vlak voor me een wilde eend opvliegt. We ontdekken een nest met 8 eieren.  

Parende variabele waterjuffers 


Bartje Struun was hier een maand geleden ook al in de buurt: