Via de wijken van Eleveld en Siberië op Tiendeveen aan.

Vandaag was een lichtpunt in de donkere dagen voor kerst. Met zo'n vier graden was het heerlijk wandelweer. Lopend vanuit Stuifzand naar Tiendeveen kwam ik vooral opvallend veel vogels tegen. Een paar soorten wist ik leuk op de foto te zetten.

Deze bandiet staat slecht bekend maar toch vind ik het een mooie vogel. Van dichtbij zie je de zwarte veren metalic oplichten. Eksters zijn nieuwsgierig en intelligent en hebben het prima naar hun zin in het dorp.
Nijlganzen kan je tegenwoordig veelvuldig in paartjes bewonderen op de Drentse weilanden. Te bedenken dat deze exoot pas aan het einde van de jaren zestig ontsnapte en ontdekte dat het hier minstens zo goed toeven was dan langs de Nijl. In tegenstelling tot andere ganzen broed de nijlgans in een boom, zodat een krokodil de eieren niet weg kan kapen. 
De weilanden vormen ook een prima voedingsbodem voor een grote zwerm spreeuwen. Ze eten hoofdzakelijk insectenlarven als emelten. 
Er is nog wat nevel aanwezig in de wijken van Eleveld
De gele korstzwam groeit op dood loofhout en voelt leerachtig aan.

Door de nachtvorsten zijn er steeds minder paddenstoelen te zien
Typisch beeld van de wijken van Eleveld.
Nog zo'n exoot, die hier omwille van hun dons, in de 16e  en 17e eeuw veelvuldig zijn ingevoerd en gekweekt. Het paartje knobbelzwanen van de wijken van Eleveld is niet alleen trouw aan elkaar ze zijn hier het hele jaar door te vinden. De drie jongen staan op het punt hun eigen weg te gaan. Ze zijn al bijna net zo groot als paps en mams maar hebben nog steeds een kinderkleed. Langzamerhand worden ze steeds witter. Knobbelzwanen kunnen wel 40 tot 50 jaar oud worden! 
Op de stam van een oude eik ontdek ik hele plukken korstmos. Het blijkt melig takmos te zijn.  
Nog meer korstmossen op een tak. 
De kenmerkende alarm piep van de grote bonte specht kun je veelvuldig horen in het bos. Deze vogel fotograferen is een stuk lastiger. Vaak gaan ze precies aan de andere kant van de stam zitten, zo ook deze keer. Ik wachtte echter geduldig minutenlang en eindelijk kwam hij ook een beetje aan de zijkant van de stam en kon ik hem op foto vastleggen. 
Aan het einde van de middag was er nog een mooie zonsondergang te zien in Stuifzand. 


Vorig jaar liep ik hier een maand eerder en het verschil is goed zichtbaar: