Van de zeehonden in het Grunninger slik naar de vlinders van de Drentse heide.

Het was een zeer afwisselend weekendje, van de drukte van een familiefeest, met honderdvijfentwintig personen, tot aan de grote leegte van de Waddenzee. En van het slik van de Eems naar de vlinders op de heide van het Dwingelderveld. Wat hebben we toch veel, totaal verschillende, verschillende landschapstypes in Nederland.
Het familiefeest vond plaats in Losdorp. Een klein gehuchtje met een oude kerk omgeven door een gracht. 
Behalve wat distelvlinders, een haan en vele Piepertjes was er weinig te beleven in het dorpje. 
Laat ik niet deze verlichte eend vergeten. 
Het hoogtepunt was deze stokerij achterin een schuurtje. 
Na zo''n drukke dag met al die mensen was het 's avonds heerlijk in de polder. 
Gele kwikstaart in het koren. 
De schapen zien hier weinig mensen en komen nieuwsgierig op me af. 
Tegenwoordig zie je ze tot midden in de grote stad maar hier in het slik zie ik de scholekster toch het liefst. 
Als we de volgende ochtend naar de punt van Reide gaan zien we, vanachter een kijkscherm bovenop de dijk, prachtige taferelen.  
Er liggen verder uit de kust vele zeehonden maar dit jong en zijn moeder stelen de show.
Even lekker gekrabd worden op je rug. 
Ze bewegen zich onhandig voort. 
Onderweg naar het water. 
Aangekomen bij hoge, gladde waterkant zien we geweldig leuk glijpartijen.

Live zien of er zeehonden liggen bij de dijk ? Klik dan hier !

Bij het bezoekerscentrum is een huiszwaluw bezig een nestje te maken. Met zijn scherpe nagels en zijn staart als steun weet ie zich heel handig staande te houden. 
Als Nina een bijzonder vogeltje ontdekt wordt ik helemaal blij. Het is de prachtige blauwborst. 
Als ik thuis bovenstaande foto's achter de computer zit te bewerken, zie ik dat vanachter het glas een andere vogeltje mij aan zit te kijken. 
Het is een goudvink, die had ik dit jaar nog niet in onze tuin gespot en nog nooit van dichtbij op de foto kunnen zetten 
Als de regen voorbij is breekt de zon dor en vliegt de temperatuur omhoog naar een graad of zeventien. Hoog genoeg om vlinders zoals dit groot dikkopje, met zijn 'haakje' aan de sprietkop, in beweging te krijgen.  
In de schaduw van het bos doet een Sint-jacobsvlinder zijn best om op te warmen. 
Nog zo'n prachtige  dagactieve nachtvlinder, de roodbandbeer. Hier een mannetje met zijn karakteristieke vlekken. 
Hoe meer je kijkt, hoe meer je ziet. Juist op de bladeren van de brandnetel waar zich doorgaans veel insecten zich bevinden. .  De naam van de geelbandlangsprietmot had ik ook nog wel kunnen bedenken. 
Het is het weekend van de gekleurde vogels; in een weiland bij Stuifzand vliegen twee putters. 

Meer foto's van de punt van Reide op http://bartjestruun.blogspot.nl/2014/05/langs-de-dollard-van-de-punt-van-reide.html